Ciągi: pojęcia podstawowe: teoria i zadania maturalne
Czym jest ciąg, jak liczyć wyrazy ze wzoru ogólnego i rekurencyjnego, ile wyrazów spełnia warunek oraz jak zbadać, czy ciąg jest rosnący czy malejący.
Teoria
Czym jest ciąg
Ciąg liczbowy to funkcja określona na liczbach naturalnych dodatnich: każdemu numerowi n=1,2,3,… przypisujemy liczbę an: n-ty wyraz ciągu. Zapisujemy (an).
Ciąg jako „ponumerowana lista”
a1: pierwsza liczba na liście, a2: druga itd. Numer n zawsze jest naturalny dodatni, więc ciąg nie ma „wyrazu numer 2,5” ani „numer −1”. To ważne przy rozwiązywaniu równań: odrzucasz rozwiązania, które nie są naturalne dodatnie.
Wykres ciągu to oddzielne punkty (n, aₙ): nie łączymy ich linią (przerywana krzywa tylko dla orientacji).
Wzór ogólny
Pozwala obliczyć dowolny wyraz od razu: an=n2−3n, więc a5=25−15=10. Wyraz an+1 otrzymujemy, wstawiając n+1 w miejsce n: an+1=(n+1)2−3(n+1)=n2−n−2.
Wzór rekurencyjny
Podaje pierwszy wyraz i przepis na kolejny wyraz z poprzedniego: a1=2, an+1=3an−1. Liczymy po kolei: a2=5, a3=14, a4=41.
Typowe pytania
Który wyraz jest równy k? Rozwiąż an=k i zostaw tylko n∈N+.
Ile wyrazów jest dodatnich/ujemnych? Rozwiąż nierówność względem n i policz liczby naturalne dodatnie w zbiorze rozwiązań.
Ile wyrazów dodatnich
an=20−3n>0⟺n<320=632. Naturalne dodatnie: n=1,…,6: sześć wyrazów dodatnich.
Monotoniczność
Badamy znak różnicy an+1−an dla każdego n≥1:
an+1−an>0: ciąg rosnący,
an+1−an<0: ciąg malejący,
an+1−an=0: ciąg stały.
Jeśli znak różnicy zależy od n: ciąg nie jest monotoniczny (np. an=(−1)n).
naₙ246810−2240rosnącymalejącyniemonotoniczny
Wyrazy jako punkty (n,an): ciąg rosnący an=2n, malejący an=4−52n i niemonotoniczny an=23⋅(−1)n.
Szybkie rozpoznanie
an=3n−7: liniowy względem n ze współczynnikiem 3>0: rosnący. an=(−1)n⋅n: znaki się przeplatają: niemonotoniczny. Na maturze i tak pokaż różnicę an+1−an.
Na maturze
Zadania zamknięte: obliczanie wyrazu, wyraz rekurencyjny, liczba wyrazów dodatnich. Otwarte: „który wyraz jest równy…”, zbadanie monotoniczności.
Wzory
Wyraz o numerze n
an=f(n),n∈N+
Wstawiamy numer wyrazu do wzoru ogólnego.
Wyraz następny
an+1:n→n+1
W miejsce każdego n wstawiamy (n+1): w nawiasie!
Wzór rekurencyjny
a1=c,an+1=g(an)
Kolejne wyrazy liczymy z poprzednich, po kolei.
Monotoniczność
an+1−an>0⇒rosnący
Znak różnicy kolejnych wyrazów decyduje o monotoniczności (dla każdego n).
Przykłady rozwiązane krok po kroku
Przykład 1
Który wyraz ciągu an=n2−4n−5 jest równy 7?
n2−4n−5=7⇒n2−4n−12=0⇒(n−6)(n+2)=0. n=−2 odrzucamy (numer wyrazu musi być naturalny dodatni). Sprawdzenie: a6=36−24−5=7 ✓.
naₙ2468−8−448120a₆ = 7
Wyrazy an=n2−4n−5 jako punkty (n,an): wartość 7 ma tylko szósty wyraz.