Funkcja wykładnicza i logarytmiczna: teoria i zadania maturalne
Wzrost i zanik wykładniczy (bakterie, lokaty, rozpad promieniotwórczy), wykresy y=ax i y=logax, a na rozszerzeniu: równania i nierówności wykładnicze i logarytmiczne.
Teoria
Funkcja wykładnicza f(x)=ax (a>0, a=1)
dziedzina R, zbiór wartości (0,+∞): zawsze dodatnia,
wykres przechodzi przez (0,1), bo a0=1, oraz przez (1,a),
a>1: rosnąca, 0<a<1: malejąca,
asymptota pozioma y=0 (wykres zbliża się do osi OX, ale jej nie dotyka).
y = 2ˣ rośnie, y = (½)ˣ maleje; oba wykresy są symetryczne względem osi OY i przechodzą przez (0, 1).
Wzrost wykładniczy
Wielkość rośnie wykładniczo, gdy w równych odstępach czasu mnoży się przez ten sam czynnik (np. podwaja się co godzinę): a nie zwiększa o tę samą liczbę. Dlatego na początku rośnie wolno, a potem „eksploduje”.
Zastosowania
wzrost: N(t)=N0⋅at (a>1), np. bakterie podwajające się co godzinę: N(t)=N0⋅2t,
zanik: m(t)=m0⋅(21)t/T: rozpad z okresem połowicznego rozpadu T,
procent składany: Kn=K(1+100p)n: to też funkcja wykładnicza.
Funkcja logarytmiczna f(x)=logax
dziedzina (0,+∞), zbiór wartości R,
wykres przechodzi przez (1,0) oraz (a,1),
a>1: rosnąca, 0<a<1: malejąca,
asymptota pionowa x=0,
to funkcja odwrotna do wykładniczej: wykresy y=ax i y=logax są symetryczne względem prostej y=x.
Wykres logarytmu to odbicie wykresu funkcji wykładniczej względem prostej y = x.
Równania i nierówności wykładniczeR
Sprowadzamy obie strony do tej samej podstawy: af(x)=ag(x)⟺f(x)=g(x). W nierównościach: dla a>1 zwrot bez zmian, dla 0<a<1: zmieniamy zwrot. Np. (31)x>9⟺3−x>32⟺−x>2⟺x<−2. Równania typu 4x−3⋅2x−4=0 rozwiązujemy podstawieniem t=2x>0.
Równania i nierówności logarytmiczneR
Zawsze zaczynamy od dziedziny (liczby logarytmowane dodatnie). Potem łączymy logarytmy i korzystamy z logaf(x)=logag(x)⟺f(x)=g(x) albo z definicji logarytmu. Np. log3(x+1)+log3(x−1)=1: dziedzina x>1; log3(x2−1)=1⇒x2−1=3⇒x=2.
Na maturze
Podstawa: odczyt własności z wykresu, wzór f(x)=ax z punktu, zadania z kontekstem (wzrost, zanik, lokaty). Rozszerzenie: równania i nierówności wykładnicze i logarytmiczne, przekształcenia wykresów.
Wzory
Funkcja wykładnicza
f(x)=ax,a>0,a=1
D=R, ZW=(0,+∞), punkt (0,1); rosnąca dla a>1, malejąca dla 0<a<1.
Wzrost / zanik wykładniczy
N(t)=N0⋅at
N0: wartość początkowa, a: czynnik w jednostce czasu (a>1 wzrost, a<1 zanik).
Rozpad połowiczny
m(t)=m0(21)t/T
T: czas połowicznego rozpadu.
Funkcja logarytmiczna
f(x)=logax
D=(0,+∞), ZW=R, punkt (1,0); odwrotna do ax.
Równanie wykładnicze
af(x)=ag(x)⟺f(x)=g(x)
Po sprowadzeniu do wspólnej podstawy porównujemy wykładniki.
Nierówność wykładnicza
af(x)>ag(x)⟺{f>g,f<g,a>10<a<1
Dla podstawy mniejszej od 1 zwrot się zmienia.
Przykłady rozwiązane krok po kroku
Przykład 1
Liczba bakterii w hodowli podwaja się co godzinę. Na początku było 500 bakterii. Zapisz wzór N(t) i oblicz, po ilu godzinach bakterii będzie 8000.
Co godzinę mnożymy przez 2: N(t)=500⋅2t. 500⋅2t=8000⇒2t=16=24⇒t=4.
tN12345200040006000800008000t = 4
Liczba bakterii podwaja się co godzinę: 500, 1000, 2000, 4000, 8000. Poziom 8000 osiąga po 4 godzinach.
N(t)=500⋅2t; po 4 godzinach.
Przykład 2
Rozwiąż równania: a) 32x−1=27; b) log2(x−1)+log2(x+1)=3.
a)27=33, więc 2x−1=3⇒x=2. b) Dziedzina: x−1>0 i x+1>0, czyli x>1. log2((x−1)(x+1))=3⇒x2−1=23=8⇒x2=9⇒x=±3. Z dziedziną: x=3.
a) x=2; b) x=3
Zadania maturalne z rozwiązaniami
Zadanie 1 (1 pkt)
Do wykresu funkcji f(x)=3x należy punkt
(0,0)
(1,0)
(0,1)
(3,1)
Odpowiedź: C
Rozwiązanie
Sprawdzamy, który punkt spełnia wzór. Dla x=0:
f(0)=30=1,
bo każda liczba (różna od zera) do potęgi zerowej to 1. Punkt (0,1) leży na wykresie.
Skrót: każda funkcja ax przechodzi przez (0,1).
Odpowiedź C
Zadanie 2 (1 pkt)
Która z funkcji jest rosnąca?
f(x)=(31)x
f(x)=0,9x
f(x)=(2)x
f(x)=(52)x
Odpowiedź: C
Rozwiązanie
2≈1,41>1: rosnąca. Pozostałe podstawy są mniejsze od 1.
Odpowiedź C
Zadanie 3 (1 pkt)
Zbiorem wartości funkcji f(x)=2x−3 jest
(0,+∞)
(−3,+∞)
(3,+∞)
R
Odpowiedź: B
Rozwiązanie
2x>0⇒2x−3>−3. ZW=(−3,+∞).
Odpowiedź B
Zadanie 4 (1 pkt)
Do wykresu funkcji f(x)=log3x należy punkt
(9,2)
(2,9)
(3,0)
(0,1)
Odpowiedź: A
Rozwiązanie
f(9)=log39=2, więc (9,2) ✓. (f(3)=1, a 0∈/D.)
Odpowiedź A
Zadanie 5 (2 pkt)
Masa izotopu promieniotwórczego maleje zgodnie ze wzorem m(t)=64⋅(21)t/5, gdzie m: masa w gramach, t: czas w latach. Po ilu latach zostaną 4 g izotopu?
Odpowiedź: po 20 latach
Rozwiązanie
64⋅(21)t/5=4⇒(21)t/5=161=(21)4⇒5t=4⇒t=20. Masa połowi się co 5 lat: 64→32→16→8→4: cztery okresy.
Po 20 latach.
Zadanie 6 (1 pkt)
Dziedziną funkcji f(x)=log(4−x) jest
(4,+∞)
(−∞,4⟩
R∖{4}
(−∞,4)
Odpowiedź: D
Rozwiązanie
Logarytm liczymy tylko z liczb dodatnich, więc to, co stoi pod logarytmem, musi być większe od zera:
4−x>0,4>x,x<4.
Dziedzina: (−∞,4). Nawias przy 4 jest otwarty, bo log0 nie istnieje.
Odpowiedź D
Zadanie 7 (2 pkt)
Wykres funkcji wykładniczej f(x)=ax przechodzi przez punkt (2,49). Wyznacz a i oblicz f(−1).