Dział 4. Funkcje

Pojęcie funkcji i jej własności: teoria i zadania maturalne

Dziedzina, zbiór wartości, miejsca zerowe, monotoniczność, wartości największe i najmniejsze: wszystko odczytywane z wykresu i ze wzoru. Na rozszerzeniu: złożenie funkcji i dowodzenie monotoniczności.

Teoria

Czym jest funkcja

Funkcja ff ze zbioru XX w zbiór YY to przyporządkowanie, które każdemu elementowi x∈Xx\in X przypisuje dokładnie jeden element y∈Yy\in Y. Piszemy y=f(x)y=f(x); xx to argument, f(x)f(x): wartość funkcji.

Funkcję można opisać: wzorem (f(x)=x2−1f(x)=x^2-1), tabelą, wykresem, grafem (strzałki) lub opisem słownym.

Czy to wykres funkcji?

Każda pionowa prosta może przeciąć wykres funkcji co najwyżej raz: jednemu xx odpowiada jedno yy. Okrąg nie jest wykresem funkcji.

Dziedzina i zbiór wartości

Dziedzina DfD_f: zbiór argumentów. Gdy funkcja dana jest wzorem bez dziedziny, przyjmujemy dziedzinę naturalną: wszystkie xx, dla których wzór ma sens:

Zbiór wartości ZWfZW_f: zbiór wszystkich wartości f(x)f(x). Na wykresie: „rzut” wykresu na oś OYOY.

Własności odczytywane z wykresu

xy−5−4−3−2−1123456−3−2−112340y = f(x)
Funkcja f określona na przedziale ⟨−4, 5⟩.

Dla funkcji z rysunku:

Monotoniczność

Funkcja jest rosnąca w zbiorze AA, gdy dla dowolnych x1<x2x_1<x_2 z AA zachodzi f(x1)<f(x2)f(x_1)<f(x_2) (większy argument: większa wartość). Malejąca: x1<x2⇒f(x1)>f(x2)x_1<x_2\Rightarrow f(x_1)>f(x_2). Stała: wszystkie wartości równe.

Przedziały monotoniczności

Przedziały monotoniczności podajemy dla argumentów (na osi OXOX), nie dla wartości! Nie piszemy też „rosnąca w ⟨−2,1⟩∪⟨5,7⟩\langle-2,1\rangle\cup\langle5,7\rangle”: każdy przedział osobno.

Złożenie funkcjiR

(f∘g)(x)=f(g(x))(f\circ g)(x)=f\big(g(x)\big): najpierw działa gg, potem ff. Np. dla f(x)=x2−1f(x)=x^2-1, g(x)=2x+3g(x)=2x+3: (f∘g)(x)=(2x+3)2−1(f\circ g)(x)=(2x+3)^2-1, a (g∘f)(x)=2(x2−1)+3=2x2+1(g\circ f)(x)=2(x^2-1)+3=2x^2+1. Złożenie zwykle nie jest przemienne. Dziedzina f∘gf\circ g: te x∈Dgx\in D_g, dla których g(x)∈Dfg(x)\in D_f.

Dowód monotoniczności z definicjiR

Bierzemy dowolne x1<x2x_1<x_2 z przedziału i badamy znak różnicy f(x2)−f(x1)f(x_2)-f(x_1). Dla f(x)=2x−1x+2f(x)=\frac{2x-1}{x+2} w (−2,+∞)(-2,+\infty):

f(x2)−f(x1)=(2x2−1)(x1+2)−(2x1−1)(x2+2)(x1+2)(x2+2)=5(x2−x1)(x1+2)(x2+2)>0,f(x_2)-f(x_1)=\frac{(2x_2-1)(x_1+2)-(2x_1-1)(x_2+2)}{(x_1+2)(x_2+2)}=\frac{5(x_2-x_1)}{(x_1+2)(x_2+2)}>0,

bo x2−x1>0x_2-x_1>0 oraz oba czynniki mianownika są dodatnie. Zatem ff jest rosnąca w (−2,+∞)(-2,+\infty).

Na maturze

Bardzo częste zadania zamknięte z wykresem: dziedzina, zbiór wartości, miejsca zerowe, przedziały monotoniczności, liczba rozwiązań równania f(x)=mf(x)=m, wartość f(a)f(a). Czytaj uważnie końce przedziałów (kółka pełne i puste!).

Wzory

Wartość funkcji

f(a) (wstaw x=a do wzoru)f(a)\ \text{(wstaw } x=a \text{ do wzoru)}

Obliczanie wartości dla konkretnego argumentu.

Miejsce zerowe

f(x0)=0f(x_0)=0

Argument, dla którego wartość wynosi zero: punkt wspólny wykresu z osią OXOX.

Punkt przecięcia z osią OY

(0, f(0))(0,\ f(0))

Wstaw x=0x=0 (o ile 0∈Df0\in D_f).

Dziedzina naturalna

1W(x): W(x)≠0,W(x): W(x)≥0\frac{1}{W(x)}:\ W(x)\neq0,\quad\sqrt{W(x)}:\ W(x)\ge0

Warunki istnienia wzoru: mianownik niezerowy, wyrażenie pod pierwiastkiem kwadratowym nieujemne.

Funkcja rosnąca (definicja)

x1<x2⇒f(x1)<f(x2)x_1<x_2\Rightarrow f(x_1)<f(x_2)

Większy argument daje większą wartość. Dla malejącej odwrotnie.

Złożenie funkcji

(f∘g)(x)=f(g(x))(f\circ g)(x)=f\big(g(x)\big)

Wstawiamy całą funkcję wewnętrzną g(x)g(x) w miejsce xx we wzorze ff.

Przykłady rozwiązane krok po kroku

Przykład 1

Wyznacz dziedzinę funkcji f(x)=x+3x−2f(x)=\dfrac{\sqrt{x+3}}{x-2}.

Dwa warunki:

  1. pod pierwiastkiem: x+3≥0⇒x≥−3x+3\ge0\Rightarrow x\ge-3,
  2. mianownik: x−2≠0⇒x≠2x-2\neq0\Rightarrow x\neq2.

Część wspólna:

x−4−3−2−101234
Df=⟨−3,2)∪(2,+∞)D_f=\langle-3,2)\cup(2,+\infty)

Przykład 2

Dana jest funkcja f(x)=2x+1x−3f(x)=\dfrac{2x+1}{x-3}. Oblicz f(4)f(4) oraz argument, dla którego funkcja przyjmuje wartość 33.

f(4)=8+14−3=9f(4)=\frac{8+1}{4-3}=9.
Szukamy x≠3x\neq3 takiego, że 2x+1x−3=3\frac{2x+1}{x-3}=3: 2x+1=3x−9⇒x=102x+1=3x-9\Rightarrow x=10.
Sprawdzenie: f(10)=217=3f(10)=\frac{21}{7}=3 ✓.

xy−224681012−4−22468100f(4) = 9f(10) = 3
Wykres f(x)=2x+1x−3f(x)=\frac{2x+1}{x-3} (asymptoty x=3x=3 i y=2y=2): punkt (4,9)(4,9) oraz jedyny punkt na wysokości 33, dla x=10x=10.
f(4)=9f(4)=9; wartość 33 funkcja przyjmuje dla x=10x=10.

Przykład 3

Dane są funkcje f(x)=x2−1f(x)=x^2-1 i g(x)=2x+3g(x)=2x+3. Wyznacz wzory funkcji f∘gf\circ g oraz g∘fg\circ f.

f∘gf\circ g: w miejsce xx we wzorze ff wstawiamy g(x)g(x):

(f∘g)(x)=(2x+3)2−1=4x2+12x+8.(f\circ g)(x)=(2x+3)^2-1=4x^2+12x+8.

g∘fg\circ f: w miejsce xx we wzorze gg wstawiamy f(x)f(x):

(g∘f)(x)=2(x2−1)+3=2x2+1.(g\circ f)(x)=2(x^2-1)+3=2x^2+1.
(f∘g)(x)=4x2+12x+8(f\circ g)(x)=4x^2+12x+8, (g∘f)(x)=2x2+1(g\circ f)(x)=2x^2+1: złożenie nie jest przemienne.

Zadania maturalne z rozwiązaniami

Zadanie 1 (1 pkt)

Dana jest funkcja f(x)=x−3x+1f(x)=\dfrac{x-3}{x+1}. Wartość f(2)f(2) jest równa

  1. 13\frac13
  2. −13-\frac13
  3. −1-1
  4. 33

Odpowiedź: B

Rozwiązanie

f(2)=2−32+1=−13=−13f(2)=\frac{2-3}{2+1}=\frac{-1}{3}=-\frac13.

Odpowiedź B

Zadanie 2 (1 pkt)

Dziedziną funkcji f(x)=6−2xf(x)=\sqrt{6-2x} jest

  1. (−∞,3⟩(-\infty,3\rangle
  2. ⟨3,+∞)\langle3,+\infty)
  3. (−∞,3)(-\infty,3)
  4. ⟨−3,+∞)\langle-3,+\infty)

Odpowiedź: A

Rozwiązanie

6−2x≥0⇒−2x≥−6⇒x≤36-2x\ge0\Rightarrow-2x\ge-6\Rightarrow x\le3.

Odpowiedź A

Zadanie 3 (1 pkt)

Miejscem zerowym funkcji f(x)=x2−4x+2f(x)=\dfrac{x^2-4}{x+2} jest

  1. tylko −2-2
  2. −2-2 i 22
  3. tylko 22
  4. funkcja nie ma miejsc zerowych

Odpowiedź: C

Rozwiązanie

D=R∖{−2}D=\mathbb{R}\setminus\{-2\}. Licznik: x=±2x=\pm2; −2∉D-2\notin D, więc miejscem zerowym jest tylko 22.

Odpowiedź C

Zadanie 4 (1 pkt)

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji ff określonej na przedziale ⟨−3,4⟩\langle-3,4\rangle.

xy−4−3−2−112345−3−2−112340

Zbiorem wartości funkcji ff jest przedział

  1. ⟨−3,4⟩\langle-3,4\rangle
  2. ⟨−2,3⟩\langle-2,3\rangle
  3. ⟨−1,2⟩\langle-1,2\rangle
  4. ⟨−2,2⟩\langle-2,2\rangle

Odpowiedź: B

Rozwiązanie

Najniższy punkt: (−3,−2)(-3,-2), najwyższy: (4,3)(4,3). Wykres jest ciągły, więc przyjmuje wszystkie wartości pomiędzy: ⟨−2,3⟩\langle-2,3\rangle. (⟨−3,4⟩\langle-3,4\rangle to dziedzina.)

Odpowiedź B

Zadanie 5 (1 pkt)

Funkcja ff, której wykres przedstawiono w poprzednim zadaniu (określona na ⟨−3,4⟩\langle-3,4\rangle), jest malejąca w przedziale

  1. ⟨−3,−1⟩\langle-3,-1\rangle
  2. ⟨2,4⟩\langle2,4\rangle
  3. ⟨−2,1⟩\langle-2,1\rangle
  4. ⟨−1,2⟩\langle-1,2\rangle

Odpowiedź: D

Rozwiązanie
xy−4−3−2−112345−3−2−112340(−1, 2)(2, −1)

Wykres opada od punktu (−1,2)(-1,2) do (2,−1)(2,-1), więc funkcja maleje dla x∈⟨−1,2⟩x\in\langle-1,2\rangle. (Odpowiedź C to pomylenie z wartościami.)

Odpowiedź D

Zadanie 6 (2 pkt)

Dla funkcji ff z poprzednich zadań (wykres: odcinki łączące punkty (−3,−2)(-3,-2), (−1,2)(-1,2), (2,−1)(2,-1), (4,3)(4,3)) wyznacz miejsca zerowe oraz zbiór argumentów, dla których f(x)>0f(x)>0.

Odpowiedź: Miejsca zerowe: −2, 1, 52-2,\ 1,\ \frac52; f(x)>0f(x)>0 dla x∈(−2,1)∪(52,4⟩x\in(-2,1)\cup\left(\frac52,4\right\rangle

Rozwiązanie

Odcinek 1 (od (−3,−2)(-3,-2) do (−1,2)(-1,2)): a=42=2a=\frac{4}{2}=2, y=2x+4y=2x+4; zero: x=−2x=-2.
Odcinek 2 (od (−1,2)(-1,2) do (2,−1)(2,-1)): a=−1a=-1, y=−x+1y=-x+1; zero: x=1x=1.
Odcinek 3 (od (2,−1)(2,-1) do (4,3)(4,3)): a=2a=2, y=2x−5y=2x-5; zero: x=52x=\frac52.
Wykres jest nad osią OXOX między −2-2 a 11 oraz od 52\frac52 do końca dziedziny (włącznie z x=4x=4, bo f(4)=3>0f(4)=3>0).

Miejsca zerowe: −2, 1, 52-2,\ 1,\ \frac52; f(x)>0  ⟺  x∈(−2,1)∪(52,4⟩f(x)>0\iff x\in(-2,1)\cup\left(\frac52,4\right\rangle

Zadanie 7 (1 pkt)

Wykres funkcji f(x)=3x2−2x+5f(x)=3x^2-2x+5 przecina oś OYOY w punkcie

  1. (5,0)(5,0)
  2. (0,3)(0,3)
  3. (0,5)(0,5)
  4. (0,−2)(0,-2)

Odpowiedź: C

Rozwiązanie

Na osi OYOY każdy punkt ma x=0x=0. Wstawiamy więc x=0x=0:

f(0)=3⋅02−2⋅0+5=5.f(0)=3\cdot0^2-2\cdot0+5=5.

Wykres przecina oś OYOY w punkcie (0,5)(0,5). Skrót: to po prostu wyraz wolny cc.

Pułapka: (5,0)(5,0) ma zamienione współrzędne. Najpierw xx, potem yy.

Odpowiedź C

Zadanie 8 (2 pkt)

Wyznacz dziedzinę funkcji f(x)=1x2−4f(x)=\dfrac{1}{\sqrt{x^2-4}}.

Odpowiedź: D=(−∞,−2)∪(2,+∞)D=(-\infty,-2)\cup(2,+\infty)

Rozwiązanie

Warunek: x2−4>0  ⟺  (x−2)(x+2)>0  ⟺  x∈(−∞,−2)∪(2,+∞)x^2-4>0\iff(x-2)(x+2)>0\iff x\in(-\infty,-2)\cup(2,+\infty).

D=(−∞,−2)∪(2,+∞)D=(-\infty,-2)\cup(2,+\infty)

Zadanie 9 (1 pkt)

Funkcja ff określona jest tabelą:

xx−2-2−1-1001122
f(x)f(x)4411001144

Zbiorem wartości funkcji ff jest

  1. {−2,−1,0,1,2}\{-2,-1,0,1,2\}
  2. ⟨0,4⟩\langle0,4\rangle
  3. {0,1,4}\{0,1,4\}
  4. {1,4}\{1,4\}

Odpowiedź: C

Rozwiązanie

Wartości to 4,1,0,1,44,1,0,1,4, czyli zbiór {0,1,4}\{0,1,4\}. Dziedzina jest skończona, więc nie może to być przedział.

Odpowiedź C

Zadanie 10 (2 pkt)

Dane są funkcje f(x)=xf(x)=\sqrt x i g(x)=x2−4xg(x)=x^2-4x. Wyznacz wzór i dziedzinę funkcji f∘gf\circ g.

Odpowiedź: (f∘g)(x)=x2−4x(f\circ g)(x)=\sqrt{x^2-4x}, D=(−∞,0⟩∪⟨4,+∞)D=(-\infty,0\rangle\cup\langle4,+\infty)

Rozwiązanie

(f∘g)(x)=g(x)=x2−4x(f\circ g)(x)=\sqrt{g(x)}=\sqrt{x^2-4x}. Warunek: x(x−4)≥0x(x-4)\ge0: parabola ramionami w górę, pierwiastki 00 i 44.

(f∘g)(x)=x2−4x(f\circ g)(x)=\sqrt{x^2-4x}, D=(−∞,0⟩∪⟨4,+∞)D=(-\infty,0\rangle\cup\langle4,+\infty)

Zadanie 11 (3 pkt)

Wykaż, korzystając z definicji, że funkcja f(x)=2x−1x+2f(x)=\dfrac{2x-1}{x+2} jest rosnąca w przedziale (−2,+∞)(-2,+\infty).

Odpowiedź: f(x2)−f(x1)=5(x2−x1)(x1+2)(x2+2)>0f(x_2)-f(x_1)=\frac{5(x_2-x_1)}{(x_1+2)(x_2+2)}>0 dla −2<x1<x2-2<x_1<x_2.

Rozwiązanie

Niech x1,x2∈(−2,+∞)x_1,x_2\in(-2,+\infty), x1<x2x_1<x_2.

f(x2)−f(x1)=(2x2−1)(x1+2)−(2x1−1)(x2+2)(x1+2)(x2+2).f(x_2)-f(x_1)=\frac{(2x_2-1)(x_1+2)-(2x_1-1)(x_2+2)}{(x_1+2)(x_2+2)}.

Licznik: 2x1x2+4x2−x1−2−(2x1x2+4x1−x2−2)=5x2−5x1=5(x2−x1)2x_1x_2+4x_2-x_1-2-(2x_1x_2+4x_1-x_2-2)=5x_2-5x_1=5(x_2-x_1).

  • x2−x1>0x_2-x_1>0 (bo x1<x2x_1<x_2),
  • x1+2>0x_1+2>0 i x2+2>0x_2+2>0 (bo x1,x2>−2x_1,x_2>-2).

Zatem f(x2)−f(x1)>0f(x_2)-f(x_1)>0, czyli f(x1)<f(x2)f(x_1)<f(x_2): funkcja jest rosnąca w (−2,+∞)(-2,+\infty). ∎

Inne tematy: Przekształcenia wykresów funkcji