Dział 1. Liczby rzeczywiste

Zbiory liczbowe, działania i podzielność: teoria i zadania maturalne

Poznasz rodzaje liczb, kolejność działań, ułamki okresowe, NWD i NWW, dzielenie z resztą oraz proste dowody podzielności, które regularnie pojawiają się na maturze.

Teoria

Rodzaje liczb

Wszystkie liczby, z którymi pracujesz na maturze, to liczby rzeczywiste R\mathbb{R}. Dzielą się na kilka „warstw” zawartych jedna w drugiej:

ℝ – rzeczywisteℚ – wymierneℤ – całkowiteℕ0, 1, 2…−3, −11/20,(3)niewymierne√2, π∛5, √7
Każda liczba naturalna jest całkowita, każda całkowita jest wymierna. Wymierne i niewymierne razem tworzą ℝ.
Pierwiastek nie zawsze jest niewymierny

16=4\sqrt{16}=4, 0,25=0,5\sqrt{0{,}25}=0{,}5, −83=−2\sqrt[3]{-8}=-2: to liczby wymierne. Niewymierny jest pierwiastek, którego nie da się obliczyć dokładnie, np. 12=23\sqrt{12}=2\sqrt{3}.

Kolejność wykonywania działań

  1. Działania w nawiasach (od najbardziej wewnętrznego).
  2. Potęgowanie i pierwiastkowanie.
  3. Mnożenie i dzielenie: od lewej do prawej.
  4. Dodawanie i odejmowanie: od lewej do prawej.
Dzielenie „od prawej”

12:3⋅212:3\cdot 2 to 4⋅2=84\cdot 2=8, a nie 12:6=212:6=2. Mnożenie i dzielenie mają ten sam priorytet: liczymy po kolei od lewej.

Ułamki zwykłe: przypomnienie

Zamiana ułamka okresowego na zwykły

Metoda „mnożenia przez 10”: oznacz liczbę przez xx, pomnóż przez taką potęgę 10, aby okres „przesunął się” za przecinek, i odejmij równania.

Zamiana 0,(36)0{,}(36)

x=0,3636…x=0{,}3636\dots, więc 100x=36,3636…100x=36{,}3636\dots Odejmujemy: 99x=3699x=36, stąd x=3699=411x=\frac{36}{99}=\frac{4}{11}.

Szybki wzór

Okres zaczynający się zaraz po przecinku: 0,(a)=a90{,}(a)=\frac{a}{9}, 0,(ab)=ab990{,}(ab)=\frac{ab}{99}, 0,(abc)=abc9990{,}(abc)=\frac{abc}{999}. Np. 0,(7)=790{,}(7)=\frac{7}{9}, 0,(12)=1299=4330{,}(12)=\frac{12}{99}=\frac{4}{33}.

Podzielność i liczby pierwsze

Liczba pierwsza ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: 11 i samą siebie (2,3,5,7,11,13,…2,3,5,7,11,13,\dots). Liczba 11 nie jest ani pierwsza, ani złożona. Każdą liczbę naturalną większą od 11 można rozłożyć na czynniki pierwsze, np. 360=23⋅32⋅5360=2^3\cdot 3^2\cdot 5.

Liczba dzieli się przezgdy…
2ostatnia cyfra jest parzysta
3suma cyfr dzieli się przez 3
4liczba z dwóch ostatnich cyfr dzieli się przez 4
5ostatnia cyfra to 0 lub 5
6dzieli się przez 2 i przez 3
9suma cyfr dzieli się przez 9
10ostatnia cyfra to 0

NWD i NWW

NWD (największy wspólny dzielnik): iloczyn wspólnych czynników pierwszych w najmniejszych potęgach. NWW (najmniejsza wspólna wielokrotność): iloczyn wszystkich czynników w największych potęgach.

NWD i NWW liczb 72 i 60

72=23⋅3272=2^3\cdot 3^2, 60=22⋅3⋅560=2^2\cdot 3\cdot 5. NWD =22⋅3=12=2^2\cdot 3=12, NWW =23⋅32⋅5=360=2^3\cdot 3^2\cdot 5=360. Sprawdzenie: 12⋅360=4320=72⋅6012\cdot 360=4320=72\cdot 60 ✓.

Dzielenie z resztą

Dla liczby całkowitej aa i naturalnej dodatniej bb istnieją dokładnie jedne liczby całkowite qq (iloraz) i rr (reszta), takie że

a=b⋅q+r,0≤r<b.a=b\cdot q+r,\qquad 0\le r<b.

Przykład: 47=6⋅7+547=6\cdot 7+5, więc 4747 przy dzieleniu przez 66 daje resztę 55. Uwaga: −7=3⋅(−3)+2-7=3\cdot(-3)+2, więc reszta z dzielenia −7-7 przez 33 to 22 (reszta nigdy nie jest ujemna).

x06121824303642487 skoków po 6 = 42+5
47=6⋅7+547=6\cdot7+5: od zera mieści się 77 pełnych „skoków” o 66, a do 4747 zostaje reszta 5<65<6.

Dowody podzielności: schemat

Na maturze podstawowej pojawia się zadanie typu „Udowodnij, że…”. Klucz to zapis algebraiczny:

Przekształcasz wyrażenie tak, aby wyłączyć dzielnik przed nawias, np. 6n+9=3(2n+3)6n+9=3(2n+3): to jest podzielne przez 3, bo 2n+32n+3 jest całkowite.

Iloczyny kolejnych liczb

Wśród 22 kolejnych liczb całkowitych jedna jest parzysta, wśród 33 kolejnych jedna dzieli się przez 33. Dlatego iloczyn 22 kolejnych liczb dzieli się przez 22, iloczyn 33 kolejnych: przez 66, a iloczyn 44 kolejnych: przez 2424.

Jak pisać dowód, żeby dostać 2 pkt

Wprowadź oznaczenia („Niech nn będzie liczbą całkowitą…”), zapisz wyrażenie, przekształć je do postaci m⋅(… )+rm\cdot(\dots)+r i napisz wniosek słowami: „Ponieważ k2+kk^2+k jest liczbą całkowitą, liczba … jest podzielna przez …”. Brak wniosku często kosztuje punkt.

Wzory

Dzielenie z resztą

a=b⋅q+r,0≤r<ba=b\cdot q+r,\quad 0\le r<b

Opisuje każdą liczbę całkowitą przez dzielnik bb, iloraz qq i resztę rr. Podstawa wszystkich zadań „jaką resztę daje…”.

Liczba parzysta i nieparzysta

2k2k+1,k∈Z2k \qquad 2k+1,\quad k\in\mathbb{Z}

Uniwersalny zapis w dowodach. Dwie kolejne liczby nieparzyste to 2k+12k+1 i 2k+32k+3.

Kolejne liczby całkowite

n, n+1, n+2, …n,\ n+1,\ n+2,\ \dots

Służy do dowodów z kolejnymi liczbami. Wygodnie bywa też wziąć środkową: n−1, n, n+1n-1,\ n,\ n+1.

NWD i NWW

NWD(a,b)⋅NWW(a,b)=a⋅b\mathrm{NWD}(a,b)\cdot\mathrm{NWW}(a,b)=a\cdot b

Pozwala szybko wyznaczyć NWW, gdy znasz NWD (lub odwrotnie).

Ułamek okresowy

0,(a)=a9,0,(ab)=ab990{,}(a)=\frac{a}{9},\quad 0{,}(ab)=\frac{ab}{99}

Zamiana ułamka okresowego (okres od razu po przecinku) na zwykły. W innych przypadkach użyj metody mnożenia przez 10.

Liczba wymierna

pq,p∈Z, q∈Z∖{0}\frac{p}{q},\quad p\in\mathbb{Z},\ q\in\mathbb{Z}\setminus\{0\}

Definicja: jeśli liczbę da się tak zapisać, jest wymierna.

Wyłączanie wspólnego czynnika

m⋅a+m⋅b=m(a+b)m\cdot a+m\cdot b=m(a+b)

Najważniejsze narzędzie w dowodach podzielności: jeśli wyłączysz mm, a w nawiasie jest liczba całkowita, to wyrażenie dzieli się przez mm.

Przykłady rozwiązane krok po kroku

Przykład 1

Zamień ułamek okresowy 0,1(6)0{,}1(6) na ułamek zwykły.

Okres zaczyna się nie od razu po przecinku, więc stosujemy metodę mnożenia przez potęgi 10.
Niech x=0,1666…x=0{,}1666\dots
Mnożymy przez 10: 10x=1,666…10x=1{,}666\dots
Mnożymy przez 100: 100x=16,666…100x=16{,}666\dots
Odejmujemy stronami (części po przecinku się redukują):

100x−10x=16,666…−1,666… ⇒ 90x=15100x-10x=16{,}666\ldots-1{,}666\ldots\ \Rightarrow\ 90x=15

Stąd x=1590=16x=\frac{15}{90}=\frac{1}{6}.

0,1(6)=160{,}1(6)=\frac{1}{6}

Przykład 2

Udowodnij, że suma kwadratów dwóch kolejnych liczb nieparzystych przy dzieleniu przez 88 daje resztę 22.

Oznaczenia. Dwie kolejne liczby nieparzyste to 2k+12k+1 i 2k+32k+3, gdzie kk jest liczbą całkowitą.
Przekształcenia.

(2k+1)2+(2k+3)2=4k2+4k+1+4k2+12k+9=8k2+16k+10(2k+1)^2+(2k+3)^2=4k^2+4k+1+4k^2+12k+9=8k^2+16k+10

Chcemy wyłączyć 8: 8k2+16k+10=8k2+16k+8+2=8(k2+2k+1)+28k^2+16k+10=8k^2+16k+8+2=8(k^2+2k+1)+2.
Wniosek. Liczba k2+2k+1k^2+2k+1 jest całkowita, więc suma kwadratów ma postać 8⋅(liczba całkowita)+28\cdot(\text{liczba całkowita})+2, czyli przy dzieleniu przez 88 daje resztę 22. ∎

Zadania maturalne z rozwiązaniami

Zadanie 1 (1 pkt)

Która z poniższych liczb jest niewymierna?

  1. 16\sqrt{16}
  2. 0,(3)0{,}(3)
  3. 12\sqrt{12}
  4. 227\frac{22}{7}

Odpowiedź: C

Rozwiązanie
  • 16=4\sqrt{16}=4: liczba całkowita, więc wymierna.
  • 0,(3)=130{,}(3)=\frac{1}{3}: ułamek okresowy, wymierna.
  • 12=4⋅3=23\sqrt{12}=\sqrt{4\cdot3}=2\sqrt{3}: 3\sqrt{3} jest niewymierne, a iloczyn liczby wymiernej ≠0\neq0 i niewymiernej jest niewymierny.
  • 227\frac{22}{7}: ułamek zwykły, wymierna (to tylko przybliżenie π\pi, a nie π\pi!).
Odpowiedź C: 12\sqrt{12}

Zadanie 2 (1 pkt)

Wartość wyrażenia 23−14:38\frac{2}{3}-\frac{1}{4}:\frac{3}{8} jest równa

  1. 00
  2. 109\frac{10}{9}
  3. 49\frac{4}{9}
  4. 19\frac{1}{9}

Odpowiedź: A

Rozwiązanie

Dzielenie ma pierwszeństwo przed odejmowaniem:

14:38=14⋅83=812=23\frac{1}{4}:\frac{3}{8}=\frac{1}{4}\cdot\frac{8}{3}=\frac{8}{12}=\frac{2}{3}

Teraz odejmowanie: 23−23=0\frac{2}{3}-\frac{2}{3}=0.
Pułapka: liczenie od lewej „(23−14):38(\frac23-\frac14):\frac38” daje 109\frac{10}{9} (odpowiedź B): to błąd kolejności działań.

Odpowiedź A: 00

Zadanie 3 (1 pkt)

Najmniejsza wspólna wielokrotność liczb 8484 i 120120 jest równa

  1. 1008010080
  2. 1212
  3. 420420
  4. 840840

Odpowiedź: D

Rozwiązanie

Rozkłady na czynniki pierwsze: 84=22⋅3⋅784=2^2\cdot 3\cdot 7, 120=23⋅3⋅5120=2^3\cdot 3\cdot 5.
NWW bierze każdy czynnik w najwyższej potędze: 23⋅3⋅5⋅7=8⋅105=8402^3\cdot 3\cdot 5\cdot 7=8\cdot105=840.
Kontrola: NWD =22⋅3=12=2^2\cdot3=12 i 12⋅840=10080=84⋅12012\cdot840=10080=84\cdot120 ✓.

Odpowiedź D: 840840

Zadanie 4 (2 pkt)

Zamień ułamek okresowy 2,(45)2{,}(45) na ułamek zwykły nieskracalny.

Odpowiedź: 2711\frac{27}{11}

Rozwiązanie

Niech x=2,4545…x=2{,}4545\dots Okres ma dwie cyfry, więc mnożymy przez 100100:

100x=245,4545…100x=245{,}4545\dots

Odejmujemy: 100x−x=245,4545…−2,4545…100x-x=245{,}4545\ldots-2{,}4545\ldots, czyli 99x=24399x=243.

x=24399=2711x=\frac{243}{99}=\frac{27}{11}

(skróciliśmy przez 99). Sposób 2: 2,(45)=2+4599=2+511=27112{,}(45)=2+\frac{45}{99}=2+\frac{5}{11}=\frac{27}{11}.

2,(45)=27112{,}(45)=\frac{27}{11}

Zadanie 5 (1 pkt)

Liczba 20262026 przy dzieleniu przez 77 daje resztę

  1. 11
  2. 22
  3. 33
  4. 44

Odpowiedź: C

Rozwiązanie

7⋅289=20237\cdot 289=2023 oraz 2026−2023=32026-2023=3. Zatem 2026=7⋅289+32026=7\cdot289+3, a 0≤3<70\le3<7.

Odpowiedź C: reszta 33

Zadanie 6 (1 pkt)

Liczba całkowita nn przy dzieleniu przez 55 daje resztę 22. Liczba 3n3n przy dzieleniu przez 55 daje resztę

  1. 22
  2. 33
  3. 11
  4. 66

Odpowiedź: C

Rozwiązanie

n=5k+2n=5k+2, k∈Zk\in\mathbb{Z}. Wtedy

3n=15k+6=15k+5+1=5(3k+1)+1.3n=15k+6=15k+5+1=5(3k+1)+1.

Liczba 3k+13k+1 jest całkowita, więc reszta wynosi 11. (Odpowiedź D jest pułapką: 6≥56\ge5, więc nie może być resztą.)

Odpowiedź C: 11

Zadanie 7 (2 pkt)

Udowodnij, że dla każdej liczby całkowitej nn liczba n3−nn^3-n jest podzielna przez 66.

Odpowiedź: n3−n=(n−1)n(n+1)n^3-n=(n-1)n(n+1): iloczyn trzech kolejnych liczb całkowitych, więc dzieli się przez 22 i przez 33, czyli przez 66.

Rozwiązanie

Krok 1: rozkład na czynniki.

n3−n=n(n2−1)=n(n−1)(n+1)=(n−1)⋅n⋅(n+1).n^3-n=n(n^2-1)=n(n-1)(n+1)=(n-1)\cdot n\cdot(n+1).

Krok 2: obserwacja. To iloczyn trzech kolejnych liczb całkowitych.

  • Wśród dwóch kolejnych liczb jedna jest parzysta, więc iloczyn dzieli się przez 22.
  • Wśród trzech kolejnych liczb dokładnie jedna dzieli się przez 33, więc iloczyn dzieli się przez 33.

Krok 3: wniosek. Liczba dzieli się przez 22 i przez 33, a ponieważ 22 i 33 są względnie pierwsze, dzieli się przez 2⋅3=62\cdot3=6. ∎

Zadanie 8 (2 pkt)

Udowodnij, że jeżeli liczba całkowita przy dzieleniu przez 44 daje resztę 33, to jej kwadrat przy dzieleniu przez 44 daje resztę 11.

Odpowiedź: (4k+3)2=16k2+24k+9=4(4k2+6k+2)+1(4k+3)^2=16k^2+24k+9=4(4k^2+6k+2)+1, więc reszta wynosi 11.

Rozwiązanie

Oznaczenie. Liczba dająca resztę 33 przy dzieleniu przez 44 ma postać n=4k+3n=4k+3, k∈Zk\in\mathbb{Z}.
Kwadrat:

n2=(4k+3)2=16k2+24k+9.n^2=(4k+3)^2=16k^2+24k+9.

Rozbijamy 9=8+19=8+1, żeby wyłączyć 44:

16k2+24k+8+1=4(4k2+6k+2)+1.16k^2+24k+8+1=4(4k^2+6k+2)+1.

Wniosek. 4k2+6k+24k^2+6k+2 jest liczbą całkowitą, więc n2=4⋅(liczba całkowita)+1n^2=4\cdot(\text{liczba całkowita})+1: kwadrat daje resztę 11 przy dzieleniu przez 44. ∎

Zadanie 9 (1 pkt)

Rozwinięcie dziesiętne ułamka 712\frac{7}{12} to

  1. 0,58(3)0{,}58(3)
  2. 0,5(83)0{,}5(83)
  3. 0,5830{,}583
  4. 0,(583)0{,}(583)

Odpowiedź: A

Rozwiązanie

7:12=0,58333…7:12=0{,}58333\dots: cyfry 55 i 88 pojawiają się raz, a potem w nieskończoność powtarza się 33.
Zapis z okresem: 0,58(3)0{,}58(3).

Odpowiedź A

Zadanie 10 (1 pkt)

Liczba trzycyfrowa 5a2‾\overline{5a2} (gdzie aa to cyfra dziesiątek) jest podzielna przez 99. Zatem

  1. a=0a=0
  2. a=2a=2
  3. a=4a=4
  4. a=7a=7

Odpowiedź: B

Rozwiązanie

Suma cyfr: 5+a+2=7+a5+a+2=7+a. Musi być podzielna przez 99, a aa jest cyfrą (0≤a≤90\le a\le9), więc 7+a∈{7,…,16}7+a\in\{7,\dots,16\}. Jedyna wielokrotność 99 w tym zakresie to 99, stąd a=2a=2. Liczba to 522=9⋅58522=9\cdot58 ✓.

Odpowiedź B: a=2a=2

Zadanie 11 (3 pkt)

Udowodnij, że iloczyn czterech kolejnych liczb naturalnych jest podzielny przez 2424.

Odpowiedź: Wśród 4 kolejnych liczb są dwie parzyste, z których jedna dzieli się przez 4 (czynnik 88), oraz co najmniej jedna podzielna przez 3. Ponieważ NWD(8,3)=1\mathrm{NWD}(8,3)=1, iloczyn dzieli się przez 2424.

Rozwiązanie

Niech liczby to n, n+1, n+2, n+3n,\ n+1,\ n+2,\ n+3, n∈Nn\in\mathbb{N}. Ponieważ 24=8⋅324=8\cdot3 i NWD(8,3)=1\mathrm{NWD}(8,3)=1, wystarczy wykazać podzielność przez 88 i przez 33.
Podzielność przez 8. Wśród czterech kolejnych liczb są dokładnie dwie parzyste i są to kolejne liczby parzyste, np. 2m2m i 2m+2=2(m+1)2m+2=2(m+1). Ich iloczyn to 4m(m+1)4m(m+1). Liczby mm i m+1m+1 są kolejne, więc jedna z nich jest parzysta: zatem m(m+1)m(m+1) dzieli się przez 22, a 4m(m+1)4m(m+1) przez 88.
Podzielność przez 3. Wśród trzech kolejnych liczb (a mamy aż cztery) jedna dzieli się przez 33.
Wniosek. Iloczyn dzieli się przez 88 i przez 33, liczby względnie pierwsze, więc dzieli się przez 8⋅3=248\cdot3=24. ∎

Inne tematy: Potęgi i pierwiastki