Dział 1. Liczby rzeczywiste

Potęgi i pierwiastki: teoria i zadania maturalne

Prawa działań na potęgach i pierwiastkach, potęga o wykładniku wymiernym, usuwanie niewymierności z mianownika i notacja wykładnicza: to pojawia się w niemal każdym arkuszu.

Teoria

Potęga o wykładniku naturalnym i całkowitym

an=a⋅a⋅…⋅a⏟n razy,a1=a,a0=1  (a≠0)a^n=\underbrace{a\cdot a\cdot\ldots\cdot a}_{n\ \text{razy}},\qquad a^1=a,\qquad a^0=1\ \ (a\neq0)

Potęga o wykładniku ujemnym to odwrotność:

a−n=1an(a≠0),(ab)−n=(ba)n.a^{-n}=\frac{1}{a^n}\quad(a\neq 0),\qquad\left(\frac{a}{b}\right)^{-n}=\left(\frac{b}{a}\right)^{n}.
Przykład: ujemny wykładnik

2−3=123=182^{-3}=\frac{1}{2^3}=\frac18: minus w wykładniku odwraca liczbę.
(23)−2=(32)2=94\left(\frac23\right)^{-2}=\left(\frac32\right)^2=\frac94: ułamek odwracamy, a minus znika.

Minus przed potęgą

(−2)4=16(-2)^4=16, ale −24=−(24)=−16-2^4=-(2^4)=-16. Potęga dotyczy tylko tego, co stoi bezpośrednio przed nią (lub całego nawiasu).

Prawa działań na potęgach

Dla a,b≠0a,b\neq0 i wykładników całkowitych (a dla a,b>0a,b>0: dowolnych rzeczywistych):

PrawoWzórPrzykład
mnożenie, ta sama podstawaam⋅an=am+na^m\cdot a^n=a^{m+n}23⋅25=282^3\cdot2^5=2^8
dzielenie, ta sama podstawaam:an=am−na^m:a^n=a^{m-n}37:34=333^7:3^4=3^3
potęga potęgi(am)n=am⋅n(a^m)^n=a^{m\cdot n}(52)3=56(5^2)^3=5^6
potęga iloczynu(ab)n=anbn(ab)^n=a^n b^n(2x)3=8x3(2x)^3=8x^3
potęga ilorazu(ab)n=anbn\left(\frac ab\right)^n=\frac{a^n}{b^n}(x3)2=x29\left(\frac{x}{3}\right)^2=\frac{x^2}{9}
Przykład: oblicz 23⋅25(22)3\frac{2^3\cdot2^5}{(2^2)^3}

Licznik: wykładniki dodajemy, 23⋅25=282^3\cdot2^5=2^8.
Mianownik: wykładniki mnożymy, (22)3=26(2^2)^3=2^6.

2826=28−6=22=4\frac{2^8}{2^6}=2^{8-6}=2^2=4
44
Sprowadzaj do wspólnej podstawy

4=224=2^2, 8=238=2^3, 16=2416=2^4, 32=2532=2^5, 9=329=3^2, 27=3327=3^3, 25=5225=5^2, 125=53125=5^3, 14=2−2\frac14=2^{-2}, 0,2=5−10{,}2=5^{-1}. Gdy wszystko ma tę samą podstawę, dodajesz i odejmujesz wykładniki.

Przykład: oblicz 43⋅84^3\cdot8

Zamieniamy na potęgi dwójki: 43=(22)3=264^3=(2^2)^3=2^6 i 8=238=2^3.

26⋅23=29=5122^6\cdot2^3=2^9=512
512512

Pierwiastki

Pierwiastek kwadratowy z liczby a≥0a\ge0 to taka liczba b≥0b\ge0, że b2=ab^2=a. Zawsze a≥0\sqrt{a}\ge 0, np. 9=3\sqrt{9}=3 (a nie ±3\pm3).

Pierwiastek stopnia nieparzystego istnieje także z liczb ujemnych: −83=−2\sqrt[3]{-8}=-2, bo (−2)3=−8(-2)^3=-8; −325=−2\sqrt[5]{-32}=-2. Pierwiastek stopnia parzystego z liczby ujemnej nie istnieje w R\mathbb{R}.

xy−8−6−4−22468−220y = √xy = ∛x(−8, −2)
x\sqrt{x} istnieje tylko dla x≥0x\ge0, a x3\sqrt[3]{x} dla każdej liczby, np. −83=−2\sqrt[3]{-8}=-2.
Pierwiastek z kwadratu

a2=∣a∣\sqrt{a^2}=|a|, np. (−5)2=25=5=∣−5∣\sqrt{(-5)^2}=\sqrt{25}=5=|-5|. Przydaje się przy (1−2)2=∣1−2∣=2−1\sqrt{(1-\sqrt2)^2}=|1-\sqrt2|=\sqrt2-1.

Działania na pierwiastkach (a,b≥0a,b\ge0)

Przykład: oblicz 50+18\sqrt{50}+\sqrt{18}

Szukamy w każdej liczbie kwadratu: 50=25⋅250=25\cdot2, 18=9⋅218=9\cdot2.
Wyłączamy go przed pierwiastek: 50=52\sqrt{50}=5\sqrt2, 18=32\sqrt{18}=3\sqrt2.

52+32=825\sqrt2+3\sqrt2=8\sqrt2
828\sqrt2

Potęga o wykładniku wymiernym

Dla a>0a>0, m∈Zm\in\mathbb{Z}, n∈Nn\in\mathbb{N}, n≥2n\ge2:

amn=amn=(an)m,a1n=an.a^{\frac{m}{n}}=\sqrt[n]{a^m}=\left(\sqrt[n]{a}\right)^m,\qquad a^{\frac1n}=\sqrt[n]{a}.
Przykład: oblicz 8238^{\frac23}

Mianownik 33 to stopień pierwiastka, licznik 22 to potęga.

823=(83)2=22=48^{\frac23}=\left(\sqrt[3]{8}\right)^2=2^2=4
44
Przykład: 27−1327^{-\frac13} i 2⋅23\sqrt2\cdot\sqrt[3]2

Minus odwraca: 27−13=1273=1327^{-\frac13}=\frac{1}{\sqrt[3]{27}}=\frac13.
Pierwiastki jako potęgi, wykładniki dodajemy: 2⋅23=212+13=256\sqrt{2}\cdot\sqrt[3]{2}=2^{\frac12+\frac13}=2^{\frac56}.

Usuwanie niewymierności z mianownika

25−1=2(5+1)(5−1)(5+1)=2(5+1)5−1=5+12.\frac{2}{\sqrt5-1}=\frac{2(\sqrt5+1)}{(\sqrt5-1)(\sqrt5+1)}=\frac{2(\sqrt5+1)}{5-1}=\frac{\sqrt5+1}{2}.

Notacja wykładnicza

Liczbę zapisujemy jako a⋅10ka\cdot10^k, gdzie 1≤a<101\le a<10 i k∈Zk\in\mathbb{Z}.

Przykład: zapisz w notacji wykładniczej

350 000=3,5⋅105350\,000=3{,}5\cdot10^5: przecinek przesunięty o 55 miejsc w lewo.
0,00072=7,2⋅10−40{,}00072=7{,}2\cdot10^{-4}: przecinek przesunięty o 44 miejsca w prawo, więc wykładnik ujemny.
Mnożenie: liczby mnożymy, wykładniki dodajemy: (2⋅103)(4,5⋅10−7)=9⋅10−4(2\cdot10^3)(4{,}5\cdot10^{-7})=9\cdot10^{-4}.

Monotoniczność potęgowania

xy−3−2−1123123456780y = 2ˣy = (1/2)ˣ
Dla podstawy a>1a>1 potęga axa^x rośnie razem z wykładnikiem, a dla 0<a<10<a<1 maleje.
Typowe zadanie zamknięte

„Liczba 320⋅9−4273\frac{3^{20}\cdot 9^{-4}}{27^3} jest równa…”: zamień wszystko na potęgi 33: 320⋅3−839=320−8−9=33=27\frac{3^{20}\cdot3^{-8}}{3^9}=3^{20-8-9}=3^3=27. Takie zadanie to pewny punkt, jeśli znasz prawa potęg.

Wzory

Iloczyn potęg o tej samej podstawie

am⋅an=am+na^m\cdot a^n=a^{m+n}

Mnożąc potęgi o tej samej podstawie, dodajemy wykładniki. Podstawa musi być identyczna!

Iloraz potęg o tej samej podstawie

aman=am−n\frac{a^m}{a^n}=a^{m-n}

Dzieląc, odejmujemy wykładniki (licznik minus mianownik).

Potęga potęgi

(am)n=am⋅n\left(a^m\right)^n=a^{m\cdot n}

Potęgując potęgę, mnożymy wykładniki. Kluczowe przy zamianie 4x=(22)x=22x4^x=(2^2)^x=2^{2x}.

Potęga iloczynu i ilorazu

(ab)n=anbn,(ab)n=anbn(ab)^n=a^nb^n,\qquad\left(\frac ab\right)^n=\frac{a^n}{b^n}

Potęgujemy każdy czynnik osobno. Uwaga: NIE działa dla sumy: (a+b)2≠a2+b2(a+b)^2\neq a^2+b^2.

Potęga o wykładniku ujemnym

a−n=1an,(ab)−n=(ba)na^{-n}=\frac{1}{a^n},\qquad \left(\frac ab\right)^{-n}=\left(\frac ba\right)^{n}

Ujemny wykładnik = odwrotność. Wynik NIE jest ujemny!

Potęga o wykładniku wymiernym

amn=amn(a>0)a^{\frac{m}{n}}=\sqrt[n]{a^m}\quad(a>0)

Zamiana między pierwiastkami a potęgami. Mianownik wykładnika = stopień pierwiastka.

Iloczyn i iloraz pierwiastków

an⋅bn=abn,anbn=abn\sqrt[n]{a}\cdot\sqrt[n]{b}=\sqrt[n]{ab},\qquad\frac{\sqrt[n]{a}}{\sqrt[n]{b}}=\sqrt[n]{\frac ab}

Działa dla pierwiastków tego samego stopnia (a,b≥0a,b\ge0).

Pierwiastek z kwadratu

a2=∣a∣\sqrt{a^2}=|a|

Pierwiastek kwadratowy zawsze jest nieujemny: stąd wartość bezwzględna.

Usuwanie niewymierności (sprzężenie)

ca−b=c(a+b)a−b2\frac{c}{\sqrt a-b}=\frac{c(\sqrt a+b)}{a-b^2}

Mnożymy licznik i mianownik przez sprzężenie mianownika: znika pierwiastek z mianownika.

Notacja wykładnicza

x=a⋅10k,1≤a<10, k∈Zx=a\cdot10^k,\quad 1\le a<10,\ k\in\mathbb{Z}

Zapis bardzo dużych i bardzo małych liczb. Przy mnożeniu: mnożysz aa-ki, dodajesz wykładniki.

Przykłady rozwiązane krok po kroku

Przykład 1

Oblicz 210⋅4−382\dfrac{2^{10}\cdot 4^{-3}}{8^{2}}.

Krok 1: wspólna podstawa 2. 4=224=2^2, 8=238=2^3, więc

4−3=(22)−3=2−6,82=(23)2=26.4^{-3}=(2^2)^{-3}=2^{-6},\qquad 8^2=(2^3)^2=2^6.

Krok 2: prawa potęg.

210⋅2−626=2426=24−6=2−2=14.\frac{2^{10}\cdot2^{-6}}{2^{6}}=\frac{2^{4}}{2^{6}}=2^{4-6}=2^{-2}=\frac14.
Wynik: 14\frac{1}{4}

Przykład 2

Usuń niewymierność z mianownika i uprość: 45−1\dfrac{4}{\sqrt{5}-1}.

Mnożymy licznik i mianownik przez sprzężenie 5+1\sqrt5+1:

45−1⋅5+15+1=4(5+1)(5)2−12=4(5+1)4=5+1.\frac{4}{\sqrt5-1}\cdot\frac{\sqrt5+1}{\sqrt5+1}=\frac{4(\sqrt5+1)}{(\sqrt5)^2-1^2}=\frac{4(\sqrt5+1)}{4}=\sqrt5+1.

W mianowniku skorzystaliśmy ze wzoru (a−b)(a+b)=a2−b2(a-b)(a+b)=a^2-b^2.

Wynik: 5+1\sqrt5+1

Zadania maturalne z rozwiązaniami

Zadanie 1 (1 pkt)

Liczba (13)−2\left(\frac{1}{3}\right)^{-2} jest równa

  1. −9-9
  2. 19\frac19
  3. 99
  4. −6-6

Odpowiedź: C

Rozwiązanie

(13)−2=32=9\left(\frac13\right)^{-2}=3^2=9. Ujemny wykładnik nie daje liczby ujemnej (A i D to pułapki).

Odpowiedź C: 99

Zadanie 2 (1 pkt)

Liczba 512⋅25−4125\dfrac{5^{12}\cdot 25^{-4}}{125} jest równa

  1. 55
  2. 2525
  3. 15\frac15
  4. 575^{7}

Odpowiedź: A

Rozwiązanie

25−4=(52)−4=5−825^{-4}=(5^2)^{-4}=5^{-8}, 125=53125=5^3. Zatem

512⋅5−853=512−8−3=51=5.\frac{5^{12}\cdot5^{-8}}{5^3}=5^{12-8-3}=5^1=5.
Odpowiedź A: 55

Zadanie 3 (1 pkt)

Wartość wyrażenia 48−27\sqrt{48}-\sqrt{27} jest równa

  1. 21\sqrt{21}
  2. 3\sqrt3
  3. 33
  4. 737\sqrt3

Odpowiedź: B

Rozwiązanie

48=16⋅3=43\sqrt{48}=\sqrt{16\cdot3}=4\sqrt3, 27=9⋅3=33\sqrt{27}=\sqrt{9\cdot3}=3\sqrt3.
43−33=34\sqrt3-3\sqrt3=\sqrt3. Odpowiedź A to typowy błąd: a−b≠a−b\sqrt{a}-\sqrt{b}\neq\sqrt{a-b}.

Odpowiedź B: 3\sqrt3

Zadanie 4 (1 pkt)

Liczba −273+16\sqrt[3]{-27}+\sqrt{16} jest równa

  1. 77
  2. 11
  3. −7-7
  4. wyrażenie nie ma sensu liczbowego

Odpowiedź: B

Rozwiązanie

−273=−3\sqrt[3]{-27}=-3, bo (−3)3=−27(-3)^3=-27. 16=4\sqrt{16}=4. Suma: −3+4=1-3+4=1.

Odpowiedź B: 11

Zadanie 5 (1 pkt)

Liczba 8238^{\frac{2}{3}} jest równa

  1. 163\frac{16}{3}
  2. 22
  3. 83\sqrt{8^3}
  4. 44

Odpowiedź: D

Rozwiązanie

823=(83)2=22=48^{\frac23}=\left(\sqrt[3]8\right)^2=2^2=4.

Odpowiedź D: 44

Zadanie 6 (2 pkt)

Usuń niewymierność z mianowników i oblicz: 63+23+1\dfrac{6}{\sqrt{3}}+\dfrac{2}{\sqrt{3}+1}.

Odpowiedź: 33−13\sqrt3-1

Rozwiązanie

Pierwszy składnik: 63=633=23\frac{6}{\sqrt3}=\frac{6\sqrt3}{3}=2\sqrt3.
Drugi składnik:

23+1⋅3−13−1=2(3−1)3−1=3−1.\frac{2}{\sqrt3+1}\cdot\frac{\sqrt3-1}{\sqrt3-1}=\frac{2(\sqrt3-1)}{3-1}=\sqrt3-1.

Suma: 23+3−1=33−12\sqrt3+\sqrt3-1=3\sqrt3-1.

Wynik: 33−13\sqrt3-1

Zadanie 7 (1 pkt)

Liczba 340+340+340338\dfrac{3^{40}+3^{40}+3^{40}}{3^{38}} jest równa

  1. 2727
  2. 99
  3. 3823^{82}
  4. 8181

Odpowiedź: A

Rozwiązanie

340+340+340=3⋅340=3413^{40}+3^{40}+3^{40}=3\cdot3^{40}=3^{41}. Wtedy

341338=33=27.\frac{3^{41}}{3^{38}}=3^{3}=27.

Pułapka: dodawanie potęg NIE polega na dodawaniu wykładników.

Odpowiedź A: 2727

Zadanie 8 (1 pkt)

Iloczyn 0,00042⋅(5⋅107)0{,}00042\cdot\left(5\cdot10^{7}\right) zapisany w notacji wykładniczej to

  1. 2,1⋅1032{,}1\cdot10^{3}
  2. 21⋅10321\cdot10^{3}
  3. 2,1⋅1042{,}1\cdot10^{4}
  4. 2,1⋅10112{,}1\cdot10^{11}

Odpowiedź: C

Rozwiązanie

4,2⋅10−4⋅5⋅107=21⋅103=2,1⋅101⋅103=2,1⋅1044{,}2\cdot10^{-4}\cdot5\cdot10^{7}=21\cdot10^{3}=2{,}1\cdot10^{1}\cdot10^3=2{,}1\cdot10^4.
Odpowiedź B to ta sama liczba, ale nie w notacji wykładniczej (21≥1021\ge10).

Odpowiedź C

Zadanie 9 (2 pkt)

Oblicz wartość wyrażenia (7−3)2+84\left(\sqrt{7}-\sqrt{3}\right)^2+\sqrt{84}.

Odpowiedź: 1010

Rozwiązanie

(7−3)2=7−221+3=10−221(\sqrt7-\sqrt3)^2=7-2\sqrt{21}+3=10-2\sqrt{21} (bo 7⋅3=21\sqrt7\cdot\sqrt3=\sqrt{21}).
84=221\sqrt{84}=2\sqrt{21}. Suma: 10−221+221=1010-2\sqrt{21}+2\sqrt{21}=10.

Wynik: 1010

Zadanie 10 (1 pkt)

Która nierówność jest prawdziwa?

  1. (0,5)3>(0,5)2(0{,}5)^{3}>(0{,}5)^{2}
  2. 22<21,52^{\sqrt2}<2^{1{,}5}
  3. 3−2>3−13^{-2}>3^{-1}
  4. (23)−1<1\left(\frac23\right)^{-1}<1

Odpowiedź: B

Rozwiązanie
  • A: podstawa 0,5<10{,}5<1, więc większy wykładnik daje mniejszą potęgę: 0,125<0,250{,}125<0{,}25: fałsz.
  • B: podstawa 2>12>1 i 2≈1,414<1,5\sqrt2\approx1{,}414<1{,}5, więc 22<21,52^{\sqrt2}<2^{1{,}5}: prawda.
  • C: 19>13\frac19>\frac13: fałsz.
  • D: (23)−1=32>1\left(\frac23\right)^{-1}=\frac32>1: fałsz.
Odpowiedź B

Zadanie 11 (2 pkt)

Wykaż, że 9−45=5−2\sqrt{9-4\sqrt5}=\sqrt5-2.

Odpowiedź: (5−2)2=5−45+4=9−45(\sqrt5-2)^2=5-4\sqrt5+4=9-4\sqrt5 oraz 5−2>0\sqrt5-2>0, więc teza zachodzi.

Rozwiązanie

Z definicji: x=y\sqrt{x}=y wtedy i tylko wtedy, gdy y≥0y\ge0 i y2=xy^2=x.
Krok 1: kwadrat prawej strony:

(5−2)2=(5)2−2⋅25+4=5−45+4=9−45.(\sqrt5-2)^2=(\sqrt5)^2-2\cdot2\sqrt5+4=5-4\sqrt5+4=9-4\sqrt5.

Krok 2: znak: 5>4=2\sqrt5>\sqrt4=2, więc 5−2>0\sqrt5-2>0.
Wniosek: 5−2\sqrt5-2 jest nieujemną liczbą, której kwadrat to 9−459-4\sqrt5, czyli 9−45=5−2\sqrt{9-4\sqrt5}=\sqrt5-2. ∎
Uwaga: gdybyśmy nie sprawdzili znaku, równie dobrze „pasowałoby” 2−52-\sqrt5, które jest ujemne: dlatego krok 2 jest konieczny.

Zadanie 12 (1 pkt)

Wartość wyrażenia 2−1+2−22−3\dfrac{2^{-1}+2^{-2}}{2^{-3}} jest równa

  1. 11
  2. 66
  3. 16\frac16
  4. 88

Odpowiedź: B

Rozwiązanie

2−1+2−2=12+14=342^{-1}+2^{-2}=\frac12+\frac14=\frac34, a 2−3=182^{-3}=\frac18.

3/41/8=34⋅8=6.\frac{3/4}{1/8}=\frac34\cdot8=6.

Pułapka: nie wolno „dodać wykładników” w liczniku, bo tam jest suma, nie iloczyn.

Odpowiedź B: 66

Inne tematy: Zbiory liczbowe, działania i podzielność · Logarytmy