Dział 4. Funkcje

Funkcja kwadratowa: teoria i zadania maturalne

Parabola od środka: trzy postacie wzoru, wierzchołek, oś symetrii, zbiór wartości, monotoniczność i: najważniejsze na maturze: wartość największa i najmniejsza w przedziale oraz proste zadania optymalizacyjne.

Teoria

Trzy postacie wzoru

PostaćWzórCo od razu widać
ogólnaf(x)=ax2+bx+cf(x)=ax^2+bx+cpunkt (0,c)(0,c) na osi OYOY
kanonicznaf(x)=a(x−p)2+qf(x)=a(x-p)^2+qwierzchołek W=(p,q)W=(p,q)
iloczynowaf(x)=a(x−x1)(x−x2)f(x)=a(x-x_1)(x-x_2)miejsca zerowe x1,x2x_1,x_2

Zawsze a≠0a\neq0. Postać iloczynowa istnieje tylko, gdy Δ≥0\Delta\ge0.

Przykład: jedna funkcja w trzech postaciach

Ogólna: f(x)=x2−4x+3f(x)=x^2-4x+3, więc wykres przecina oś OYOY w (0,3)(0,3).
Kanoniczna: f(x)=(x−2)2−1f(x)=(x-2)^2-1, więc wierzchołek W=(2,−1)W=(2,-1).
Iloczynowa: f(x)=(x−1)(x−3)f(x)=(x-1)(x-3), więc miejsca zerowe to 11 i 33.

Kształt paraboli

xy−2−1123456−4−3−2−11234560fW(p, q)x₁x₂(0, c)
f(x) = (x − 2)² − 3: wierzchołek W(2, −3), oś symetrii x = 2 (przerywana), miejsca zerowe symetryczne względem osi.

Wierzchołek

p=−b2a,q=−Δ4a=f(p).p=\frac{-b}{2a},\qquad q=\frac{-\Delta}{4a}=f(p).

Przykład: wierzchołek paraboli f(x)=2x2−8x+5f(x)=2x^2-8x+5

Odczytujemy a=2a=2, b=−8b=-8.
p=−b2a=84=2p=\frac{-b}{2a}=\frac{8}{4}=2
q=f(2)=2⋅4−16+5=−3q=f(2)=2\cdot4-16+5=-3.

W=(2,−3)W=(2,-3)
xy24−2240x = pW = (p, q)x₁x₂
Wierzchołek W=(p,q)W=(p,q) leży na osi symetrii paraboli x=px=p, w połowie między miejscami zerowymi.
Wierzchołek bez wzoru na qq

Najpierw policz pp, potem q=f(p)q=f(p): mniej rachunków niż z deltą. A gdy znasz miejsca zerowe: p=x1+x22p=\frac{x_1+x_2}{2} (wierzchołek leży dokładnie w połowie między nimi).

Własności odczytywane z wierzchołka

Dla a>0a>0:

Dla a<0a<0 odwrotnie: ZW=(−∞,q⟩ZW=(-\infty,q\rangle, rosnąca w (−∞,p⟩(-\infty,p\rangle, malejąca w ⟨p,+∞)\langle p,+\infty), największa wartość qq.

Przykład: f(x)=−(x−1)2+4f(x)=-(x-1)^2+4

Postać kanoniczna: W=(1,4)W=(1,4), a a=−1<0a=-1<0, więc ramiona w dół.
Zbiór wartości: (−∞,4⟩(-\infty,4\rangle.
Rosnąca w (−∞,1⟩(-\infty,1\rangle, malejąca w ⟨1,+∞)\langle1,+\infty).

największa wartość 44 dla x=1x=1

Wartość najmniejsza i największa w przedziale domkniętym ⟨m,n⟩\langle m,n\rangle

  1. Oblicz pp.
  2. Jeśli p∈⟨m,n⟩p\in\langle m,n\rangle: kandydaci: f(m)f(m), f(n)f(n), f(p)f(p).
  3. Jeśli p∉⟨m,n⟩p\notin\langle m,n\rangle: funkcja jest w tym przedziale monotoniczna, kandydaci: tylko f(m)f(m) i f(n)f(n).
  4. Największa z liczb to wartość największa, najmniejsza: wartość najmniejsza.
Przykład: f(x)=x2−4x+1f(x)=x^2-4x+1 w przedziale ⟨−1,3⟩\langle-1,3\rangle

p=42=2p=\frac{4}{2}=2 leży w przedziale, więc liczymy trzy wartości.
f(−1)=1+4+1=6f(-1)=1+4+1=6,  f(3)=9−12+1=−2\ f(3)=9-12+1=-2,  f(2)=4−8+1=−3\ f(2)=4-8+1=-3.

największa 66, najmniejsza −3-3
xy−2−11234−4−3−2−112345670f(−1) = 6f(3) = −2f(2) = −3
f(x) = x² − 4x + 1 na przedziale ⟨−1, 3⟩: największa wartość 6 (na końcu przedziału), najmniejsza −3 (w wierzchołku).
Pominięcie wierzchołka

Nie wystarczy policzyć wartości na końcach przedziału! Jeśli wierzchołek leży w środku przedziału, to tam jest najmniejsza (dla a>0a>0) lub największa (dla a<0a<0) wartość.

Wyznaczanie wzoru

Przykład: wierzchołek W=(1,2)W=(1,2), wykres przechodzi przez (3,10)(3,10)

Znamy wierzchołek, więc postać kanoniczna: f(x)=a(x−1)2+2f(x)=a(x-1)^2+2.
Wstawiamy punkt (3,10)(3,10): 10=a⋅4+210=a\cdot4+2, więc a=2a=2.

f(x)=2(x−1)2+2f(x)=2(x-1)^2+2

Optymalizacja

Gdy wielkość (pole, zysk, iloczyn) da się zapisać jako funkcja kwadratowa jednej zmiennej, jej wartość największa/najmniejsza jest w wierzchołku: pamiętaj o dziedzinie wynikającej z treści (długości dodatnie itp.).

Przykład: dwie liczby dodatnie o sumie 1010. Kiedy iloczyn jest największy?

Jedna liczba to xx, druga 10−x10-x, gdzie x∈(0,10)x\in(0,10).
Iloczyn: P(x)=x(10−x)=−x2+10xP(x)=x(10-x)=-x^2+10x, ramiona w dół.
Wierzchołek: p=−10−2=5p=\frac{-10}{-2}=5, a P(5)=25P(5)=25.

obie liczby równe 55, iloczyn 2525
Na maturze

Pewne punkty: wierzchołek, oś symetrii, zbiór wartości, monotoniczność, wzór z wykresu. Zadanie otwarte: wartość największa/najmniejsza w przedziale albo optymalizacja (3–4 pkt).

Wzory

Postać ogólna

f(x)=ax2+bx+c, a≠0f(x)=ax^2+bx+c,\ a\neq0

Punkt przecięcia z OYOY: (0,c)(0,c).

Postać kanoniczna

f(x)=a(x−p)2+qf(x)=a(x-p)^2+q

Od razu widać wierzchołek W=(p,q)W=(p,q): wygodna do zbioru wartości i monotoniczności.

Postać iloczynowa

f(x)=a(x−x1)(x−x2)f(x)=a(x-x_1)(x-x_2)

Od razu widać miejsca zerowe (gdy Δ≥0\Delta\ge0).

Współrzędne wierzchołka

p=−b2a,q=−Δ4ap=\frac{-b}{2a},\qquad q=\frac{-\Delta}{4a}

Wierzchołek paraboli: najniższy (a>0a>0) lub najwyższy (a<0a<0) punkt.

Oś symetrii

x=p=x1+x22x=p=\frac{x_1+x_2}{2}

Pionowa prosta przez wierzchołek; miejsca zerowe są symetryczne względem niej.

Zbiór wartości

a>0: ⟨q,+∞),a<0: (−∞,q⟩a>0:\ \langle q,+\infty),\qquad a<0:\ (-\infty,q\rangle

Wynika z położenia wierzchołka i kierunku ramion.

Wartość ekstremalna w przedziale

max⁡/min⁡ z {f(m), f(n), f(p) gdy p∈⟨m,n⟩}\max/\min\ \text{z}\ \{f(m),\,f(n),\,f(p)\ \text{gdy}\ p\in\langle m,n\rangle\}

Schemat dla przedziału domkniętego ⟨m,n⟩\langle m,n\rangle.

Przykłady rozwiązane krok po kroku

Przykład 1

Dla funkcji f(x)=2x2−8x+6f(x)=2x^2-8x+6 wyznacz wierzchołek, postać kanoniczną, postać iloczynową, zbiór wartości i przedziały monotoniczności.

Wierzchołek: p=84=2p=\frac{8}{4}=2, q=f(2)=8−16+6=−2q=f(2)=8-16+6=-2. W=(2,−2)W=(2,-2).
Postać kanoniczna: f(x)=2(x−2)2−2f(x)=2(x-2)^2-2.
Miejsca zerowe: Δ=64−48=16\Delta=64-48=16, x=8±44∈{1,3}x=\frac{8\pm4}{4}\in\{1,3\}, więc f(x)=2(x−1)(x−3)f(x)=2(x-1)(x-3).
Zbiór wartości: a=2>0a=2>0, więc ZW=⟨−2,+∞)ZW=\langle-2,+\infty).
Monotoniczność: malejąca w (−∞,2⟩(-\infty,2\rangle, rosnąca w ⟨2,+∞)\langle2,+\infty).

xy−112345−3−2−112345670W(2, −2)13
W=(2,−2)W=(2,-2); f(x)=2(x−2)2−2=2(x−1)(x−3)f(x)=2(x-2)^2-2=2(x-1)(x-3); ZW=⟨−2,+∞)ZW=\langle-2,+\infty)

Przykład 2

Z drutu długości 4040 cm należy wygiąć prostokąt o największym możliwym polu. Wyznacz jego wymiary i pole.

Niech xx: długość jednego boku. Obwód 4040, więc drugi bok ma długość 20−x20-x. Dziedzina: x∈(0,20)x\in(0,20).
Pole: P(x)=x(20−x)=−x2+20xP(x)=x(20-x)=-x^2+20x: funkcja kwadratowa, a=−1<0a=-1<0, więc największa wartość w wierzchołku.
p=−20−2=10∈(0,20)p=\frac{-20}{-2}=10\in(0,20) ✓, P(10)=10⋅10=100P(10)=10\cdot10=100.

xP48121620204060801000P(x) = x(20 − x)P(10) = 100
Pole jako funkcja boku xx to parabola skierowana w dół: największa wartość jest w wierzchołku, dla x=10x=10 (kwadrat).
Kwadrat o boku 1010 cm, pole 100 cm2100\ \text{cm}^2.

Zadania maturalne z rozwiązaniami

Zadanie 1 (1 pkt)

Wierzchołkiem paraboli y=(x−3)2+2y=(x-3)^2+2 jest punkt

  1. (−3,2)(-3,2)
  2. (3,2)(3,2)
  3. (3,−2)(3,-2)
  4. (2,3)(2,3)

Odpowiedź: B

Rozwiązanie

Postać kanoniczna y=a(x−p)2+qy=a(x-p)^2+q od razu podaje wierzchołek W=(p,q)W=(p,q).

Tu (x−3)2(x-3)^2, więc p=3p=3 (liczba z nawiasu ze zmienionym znakiem), a q=2q=2.

W=(3, 2).W=(3,\ 2).

Pułapka: x−3x-3 to p=3p=3, a nie −3-3.

Odpowiedź B

Zadanie 2 (1 pkt)

Osią symetrii paraboli y=−2x2+8x−1y=-2x^2+8x-1 jest prosta

  1. x=−2x=-2
  2. x=4x=4
  3. x=2x=2
  4. y=2y=2

Odpowiedź: C

Rozwiązanie

p=−8−4=2p=\frac{-8}{-4}=2. Oś symetrii: x=2x=2.

Odpowiedź C

Zadanie 3 (1 pkt)

Zbiorem wartości funkcji f(x)=−(x+1)2+4f(x)=-(x+1)^2+4 jest

  1. (−∞,4⟩(-\infty,4\rangle
  2. ⟨4,+∞)\langle4,+\infty)
  3. (−∞,−1⟩(-\infty,-1\rangle
  4. ⟨−1,+∞)\langle-1,+\infty)

Odpowiedź: A

Rozwiązanie

W=(−1,4)W=(-1,4), a=−1<0a=-1<0, więc ZW=(−∞,4⟩ZW=(-\infty,4\rangle.

Odpowiedź A

Zadanie 4 (1 pkt)

Funkcja f(x)=x2−6x+5f(x)=x^2-6x+5 jest malejąca w przedziale

  1. ⟨3,+∞)\langle3,+\infty)
  2. (−∞,−3⟩(-\infty,-3\rangle
  3. ⟨−3,+∞)\langle-3,+\infty)
  4. (−∞,3⟩(-\infty,3\rangle

Odpowiedź: D

Rozwiązanie

p=3p=3, a>0a>0: maleje na lewo od wierzchołka: (−∞,3⟩(-\infty,3\rangle.

Odpowiedź D

Zadanie 5 (1 pkt)

Postacią iloczynową funkcji f(x)=2x2−2x−12f(x)=2x^2-2x-12 jest

  1. 2(x+3)(x−2)2(x+3)(x-2)
  2. 2(x−3)(x+2)2(x-3)(x+2)
  3. (x−3)(x+2)(x-3)(x+2)
  4. 2(x−6)(x+1)2(x-6)(x+1)

Odpowiedź: B

Rozwiązanie

2(x2−x−6)2(x^2-x-6); x2−x−6=(x−3)(x+2)x^2-x-6=(x-3)(x+2). Zatem f(x)=2(x−3)(x+2)f(x)=2(x-3)(x+2). (C gubi współczynnik a=2a=2.)

Odpowiedź B

Zadanie 6 (2 pkt)

Dla funkcji f(x)=x2+4x−5f(x)=x^2+4x-5 wyznacz współrzędne wierzchołka, postać kanoniczną, miejsca zerowe i zbiór wartości.

Odpowiedź: W=(−2,−9)W=(-2,-9); f(x)=(x+2)2−9f(x)=(x+2)^2-9; zera: −5-5 i 11; ZW=⟨−9,+∞)ZW=\langle-9,+\infty)

Rozwiązanie

p=−42=−2p=\frac{-4}{2}=-2, q=f(−2)=4−8−5=−9q=f(-2)=4-8-5=-9. Kanoniczna: (x+2)2−9(x+2)^2-9.
Zera: (x+2)2=9⇒x+2=±3⇒x∈{−5,1}(x+2)^2=9\Rightarrow x+2=\pm3\Rightarrow x\in\{-5,1\}.
a>0a>0: ZW=⟨−9,+∞)ZW=\langle-9,+\infty).

W=(−2,−9)W=(-2,-9); f(x)=(x+2)2−9f(x)=(x+2)^2-9; x∈{−5,1}x\in\{-5,1\}; ZW=⟨−9,+∞)ZW=\langle-9,+\infty)

Zadanie 7 (3 pkt)

Wyznacz największą i najmniejszą wartość funkcji f(x)=−x2+2x+3f(x)=-x^2+2x+3 w przedziale ⟨0,3⟩\langle0,3\rangle.

Odpowiedź: Największa: 44 (dla x=1x=1), najmniejsza: 00 (dla x=3x=3)

Rozwiązanie

p=−2−2=1∈⟨0,3⟩p=\frac{-2}{-2}=1\in\langle0,3\rangle.
f(1)=−1+2+3=4f(1)=-1+2+3=4,  f(0)=3\ f(0)=3,  f(3)=−9+6+3=0\ f(3)=-9+6+3=0.
Największa z nich: 44, najmniejsza: 00.

fmax⁡=4f_{\max}=4 dla x=1x=1, fmin⁡=0f_{\min}=0 dla x=3x=3

Zadanie 8 (2 pkt)

Wyznacz wzór funkcji kwadratowej, której wykres ma wierzchołek W=(2,−1)W=(2,-1) i przechodzi przez punkt (0,3)(0,3). Zapisz go w postaci ogólnej.

Odpowiedź: f(x)=x2−4x+3f(x)=x^2-4x+3

Rozwiązanie

f(x)=a(x−2)2−1f(x)=a(x-2)^2-1; 3=4a−1⇒a=13=4a-1\Rightarrow a=1. f(x)=(x−2)2−1=x2−4x+3f(x)=(x-2)^2-1=x^2-4x+3.

f(x)=x2−4x+3f(x)=x^2-4x+3

Zadanie 9 (1 pkt)

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji kwadratowej ff.

xy−3−2−112345−5−4−3−2−112340(1, −4)

Funkcja ff może być opisana wzorem

  1. f(x)=(x−1)(x+3)f(x)=(x-1)(x+3)
  2. f(x)=(x+1)(x−3)f(x)=(x+1)(x-3)
  3. f(x)=−(x+1)(x−3)f(x)=-(x+1)(x-3)
  4. f(x)=(x−1)2+4f(x)=(x-1)^2+4

Odpowiedź: B

Rozwiązanie

Zera: −1-1 i 33, a>0a>0: f(x)=a(x+1)(x−3)f(x)=a(x+1)(x-3). Wierzchołek (1,−4)(1,-4): a⋅2⋅(−2)=−4⇒a=1a\cdot2\cdot(-2)=-4\Rightarrow a=1.

Odpowiedź B

Zadanie 10 (3 pkt)

Funkcja kwadratowa ff ma miejsca zerowe −2-2 i 44, a jej największa wartość jest równa 1818. Wyznacz wzór funkcji ff w postaci ogólnej.

Odpowiedź: f(x)=−2x2+4x+16f(x)=-2x^2+4x+16

Rozwiązanie

f(x)=a(x+2)(x−4)f(x)=a(x+2)(x-4). Wierzchołek: p=−2+42=1p=\frac{-2+4}{2}=1; największa wartość ⇒a<0\Rightarrow a<0 i f(1)=18f(1)=18:
a⋅3⋅(−3)=−9a=18⇒a=−2a\cdot3\cdot(-3)=-9a=18\Rightarrow a=-2.
f(x)=−2(x+2)(x−4)=−2(x2−2x−8)=−2x2+4x+16f(x)=-2(x+2)(x-4)=-2(x^2-2x-8)=-2x^2+4x+16.

f(x)=−2x2+4x+16f(x)=-2x^2+4x+16

Zadanie 11 (3 pkt)

Suma dwóch liczb nieujemnych jest równa 1212. Wyznacz te liczby, jeśli suma ich kwadratów ma być najmniejsza.

Odpowiedź: 66 i 66 (suma kwadratów 7272)

Rozwiązanie

S(x)=x2+(12−x)2=2x2−24x+144S(x)=x^2+(12-x)^2=2x^2-24x+144, x∈⟨0,12⟩x\in\langle0,12\rangle.
p=244=6∈⟨0,12⟩p=\frac{24}{4}=6\in\langle0,12\rangle, a>0a>0: minimum w wierzchołku: S(6)=72S(6)=72. (Na końcach: S(0)=S(12)=144S(0)=S(12)=144.)

Liczby 66 i 66

Zadanie 12 (1 pkt)

Wykres funkcji y=x2+cy=x^2+c przechodzi przez punkt (2,1)(2,1). Zatem

  1. c=5c=5
  2. c=3c=3
  3. c=−1c=-1
  4. c=−3c=-3

Odpowiedź: D

Rozwiązanie

Punkt (2,1)(2,1) leży na wykresie, więc dla x=2x=2 wychodzi y=1y=1:

1=22+c,1=4+c,c=−3.1=2^2+c,\qquad 1=4+c,\qquad c=-3.
Odpowiedź D

Zadanie 13 (1 pkt)

Funkcja f(x)=a(x−1)2+3f(x)=a(x-1)^2+3 przyjmuje najmniejszą wartość równą 33 wtedy i tylko wtedy, gdy

  1. a>0a>0
  2. a<0a<0
  3. a=3a=3
  4. a≠0a\neq0

Odpowiedź: A

Rozwiązanie

Najmniejsza wartość istnieje tylko dla ramion w górę (a>0a>0) i wynosi q=3q=3. Dla a<0a<0 funkcja ma wartość największą 33, a najmniejszej nie ma.

Odpowiedź A

Inne tematy: Funkcja liniowa · Proporcjonalność odwrotna i funkcja homograficzna