Równania i nierówności kwadratowe: teoria i zadania maturalne
Wyróżnik Δ, wzory na pierwiastki, równania niepełne, rozkład trójmianu na czynniki i rozwiązywanie nierówności kwadratowych za pomocą szkicu paraboli: absolutny „must have” matury.
Teoria
Równanie kwadratowe
ax2+bx+c=0,a=0.
Równania niepełne: bez delty!
c=0: ax2+bx=0⇒x(ax+b)=0⇒x=0∨x=−ab.
b=0: ax2+c=0⇒x2=−ac.
Przykład: x2−7x=0 (brak c)
Wyciągamy x przed nawias: x(x−7)=0 Iloczyn jest zerem, gdy jeden z czynników jest zerem: x=0 albo x=7.
x∈{0,7}
Przykład: 2x2−18=0 (brak b)
Przenosimy liczbę i dzielimy przez 2: x2=9. Pierwiastek z obu stron daje dwa wyniki: x=3 albo x=−3.
x=±3 (a x2=−4 nie miałoby rozwiązań)
Dzielenie przez x
W równaniu x2=4x nie wolno podzielić przez x (zgubisz rozwiązanie x=0)! Poprawnie: x2−4x=0⇒x(x−4)=0⇒x∈{0,4}.
Wyróżnik (delta)
Δ=b2−4ac
Δ
liczba rozwiązań
wzory
Δ>0
dwa
x1=2a−b−Δ,x2=2a−b+Δ
Δ=0
jedno (podwójne)
x0=2a−b
Δ<0
brak
:
Parabole y=x2−2x+c dla c=−3, 1 i 3: dwa miejsca zerowe (Δ>0), jedno (Δ=0) i żadnego (Δ<0).
Przykład: 2x2−5x−3=0
Odczytujemy współczynniki: a=2, b=−5, c=−3. Delta: Δ=b2−4ac=25+24=49, więc Δ=7. x1=2a−b−Δ=45−7=−21,x2=2a−b+Δ=45+7=3
x∈{−21,3}
Postać iloczynowa (rozkład trójmianu)
Gdy Δ≥0: ax2+bx+c=a(x−x1)(x−x2).
Przykład: rozłóż 2x2−5x−3
Pierwiastki już znamy: x1=−21, x2=3, a a=2. 2x2−5x−3=2(x+21)(x−3)=(2x+1)(x−3)
Nierówności kwadratowe: metoda „parabolki”
Przenieś wszystko na jedną stronę: ax2+bx+c>0 (lub <,≥,≤).
Znajdź miejsca zerowe (deltą lub rozkładem).
Naszkicuj parabolę: ramiona w górę, gdy a>0, w dół, gdy a<0.
Odczytaj, gdzie wykres jest nad osią (>0) lub pod osią (<0). Przy ≥,≤ dołącz miejsca zerowe.
Przykład: rozwiąż x2−2x−3<0
Miejsca zerowe: Δ=4+12=16, więc x1=22−4=−1, x2=22+4=3. a=1>0: ramiona w górę. Szukamy, gdzie wykres jest pod osią: między pierwiastkami.
x∈(−1,3)
xy−3−2−112345−5−4−3−2−1123450a > 0−13
y = (x + 1)(x − 3): wartości dodatnie dla x ∈ (−∞, −1) ∪ (3, ∞), ujemne dla x ∈ (−1, 3).
Δ=0, np. x2−6x+9=(x−3)2: (x−3)2>0 dla x=3; (x−3)2≤0 tylko dla x=3; (x−3)2<0: brak rozwiązań.
Δ<0, np. x2+x+1: parabola cała nad osią, więc x2+x+1>0 dla każdego x, a x2+x+1<0 nie ma rozwiązań.
Na maturze
Zawsze jest zadanie otwarte (2 pkt) „Rozwiąż nierówność kwadratową”. Punktacja: 1 pkt za poprawne pierwiastki, 1 pkt za zbiór rozwiązań. Zapisz wynik jako przedział lub sumę przedziałów, możesz dodać szkic paraboli.
Równania sprowadzalne do kwadratowychR
Równanie dwukwadratowe ax4+bx2+c=0 rozwiązujemy podstawieniem t=x2, t≥0. Np. x4−5x2+4=0⇒t2−5t+4=0⇒t∈{1,4}⇒x∈{−2,−1,1,2}. Ujemne t odrzucamy.
Wzory
Wyróżnik trójmianu
Δ=b2−4ac
Decyduje o liczbie rozwiązań równania kwadratowego.
Pierwiastki (Δ > 0)
x1=2a−b−Δ,x2=2a−b+Δ
Dwa różne rozwiązania równania ax2+bx+c=0.
Pierwiastek podwójny (Δ = 0)
x0=2a−b
Jedno rozwiązanie: wierzchołek paraboli leży na osi OX.
Postać iloczynowa
ax2+bx+c=a(x−x1)(x−x2)
Rozkład trójmianu na czynniki (gdy Δ≥0). Ułatwia nierówności i skracanie ułamków.
Równanie niepełne (c = 0)
ax2+bx=0⟺x(ax+b)=0
Wyłącz x przed nawias: nie dziel przez x!
Nierówność, a > 0, Δ > 0
a(x−x1)(x−x2)>0⟺x∈(−∞,x1)∪(x2,+∞)
Ramiona w górę: wartości dodatnie „na zewnątrz” pierwiastków, ujemne „w środku”.
Przykłady rozwiązane krok po kroku
Przykład 1
Rozwiąż nierówność 2x2−5x−3≥0.
Miejsca zerowe:Δ=(−5)2−4⋅2⋅(−3)=25+24=49, Δ=7.
x1=45−7=−21,x2=45+7=3.
Szkic:a=2>0: ramiona w górę.
xy−2−11234−7−6−5−4−3−2−1123450−1/23
Odczyt:≥0: część paraboli nad osią lub na osi, czyli „na zewnątrz” pierwiastków, z pierwiastkami włącznie.
x∈(−∞,−21⟩∪⟨3,+∞)
Przykład 2
Prostokąt ma pole 48cm2, a jeden z jego boków jest o 2 cm dłuższy od drugiego. Oblicz długości boków.
Niech x>0: krótszy bok, x+2: dłuższy. Pole: x(x+2)=48⇒x2+2x−48=0. Δ=4+192=196, Δ=14, x=2−2±14, czyli x=6 lub x=−8. Długość boku jest dodatnia, więc x=−8 odrzucamy.
Boki mają długości 6 cm i 8 cm.
Zadania maturalne z rozwiązaniami
Zadanie 1 (1 pkt)
Rozwiązaniami równania x2−5x+6=0 są liczby
−2 i −3
2 i 3
1 i 6
−1 i 6
Odpowiedź: B
Rozwiązanie
Δ=25−24=1, x=25±1, więc x=2 lub x=3. Albo rozkład: (x−2)(x−3)=0.
Odpowiedź B
Zadanie 2 (1 pkt)
Zbiorem rozwiązań równania x2−7x=0 jest
{7}
{−7,0}
{0,7}
{−7,7}
Odpowiedź: C
Rozwiązanie
x(x−7)=0⇒x=0∨x=7. Odpowiedź A gubi rozwiązanie x=0 (błąd dzielenia przez x).
Odpowiedź C: {0,7}
Zadanie 3 (1 pkt)
Zbiorem rozwiązań nierówności x2−9<0 jest
(−3,3)
(−∞,3)
(−∞,−3)∪(3,+∞)
(−9,9)
Odpowiedź: A
Rozwiązanie
Pierwiastki: −3 i 3; a=1>0; <0: między pierwiastkami: x∈(−3,3). Błąd typowy: „x<3” (B): pomija, że np. x=−5 daje 25−9>0.
Odpowiedź A
Zadanie 4 (1 pkt)
Zbiorem rozwiązań nierówności x2≥4x jest
⟨4,+∞)
(−∞,0⟩∪⟨4,+∞)
⟨0,4⟩
(−∞,4⟩
Odpowiedź: B
Rozwiązanie
x(x−4)≥0: pierwiastki 0 i 4, a>0, więc „na zewnątrz” z końcami: x∈(−∞,0⟩∪⟨4,+∞). Odpowiedź A to efekt dzielenia przez x (niedozwolone!).
Odpowiedź B
Zadanie 5 (2 pkt)
Rozwiąż nierówność 3x2−2x−1≤0.
Odpowiedź: x∈⟨−31,1⟩
Rozwiązanie
Δ=(−2)2−4⋅3⋅(−1)=16, Δ=4. x1=62−4=−31, x2=62+4=1. a=3>0 (ramiona w górę), szukamy ≤0: między pierwiastkami, z pierwiastkami.
x∈⟨−31,1⟩
Zadanie 6 (1 pkt)
Równanie x2+4x+c=0 ma dokładnie jedno rozwiązanie, gdy
c=−4
c=16
c=2
c=4
Odpowiedź: D
Rozwiązanie
Δ=16−4c=0⇒c=4. Wtedy x2+4x+4=(x+2)2.
Odpowiedź D: c=4
Zadanie 7 (2 pkt)
Rozwiąż nierówność (x−3)(x+2)>2x−6.
Odpowiedź: x∈(−∞,0)∪(3,+∞)
Rozwiązanie
x2−x−6>2x−6⇒x2−3x>0⇒x(x−3)>0. Pierwiastki 0 i 3, a>0, >0: na zewnątrz, bez końców. (Inny sposób: 2x−6=2(x−3), więc (x−3)(x+2)−2(x−3)>0⇒(x−3)⋅x>0.)
x∈(−∞,0)∪(3,+∞)
Zadanie 8 (1 pkt)
Równanie x2+x+1=0
ma dwa rozwiązania dodatnie
nie ma rozwiązań rzeczywistych
ma jedno rozwiązanie
ma dwa rozwiązania ujemne
Odpowiedź: B
Rozwiązanie
Δ=1−4=−3<0: brak rozwiązań rzeczywistych.
Odpowiedź B
Zadanie 9 (2 pkt)
Rozwiąż nierówność −2x2+8>0.
Odpowiedź: x∈(−2,2)
Rozwiązanie
−2x2>−8:(−2)⇒x2<4⇒−2<x<2. Albo: pierwiastki ±2, a=−2<0 (ramiona w dół), więc dodatnie wartości między pierwiastkami.
x∈(−2,2)
Zadanie 10 (1 pkt)
Zbiorem rozwiązań nierówności −x2+6x−9≥0 jest
R
∅
{3}
(−∞,3⟩
Odpowiedź: C
Rozwiązanie
−x2+6x−9=−(x2−6x+9)=−(x−3)2. Ta liczba jest zawsze ≤0, a równa 0 tylko dla x=3. Zatem nierówność ≥0 spełnia tylko x=3.
Odpowiedź C: {3}
Zadanie 11 (2 pkt)
Suma kwadratów dwóch kolejnych liczb naturalnych jest równa 113. Wyznacz te liczby.
Odpowiedź: 7 i 8
Rozwiązanie
n2+n2+2n+1=113⇒2n2+2n−112=0⇒n2+n−56=0. Δ=1+224=225, n=2−1±15, czyli n=7 lub n=−8. Liczba naturalna: n=7. Sprawdzenie: 49+64=113 ✓.