Równania i nierówności wielomianowe: teoria i zadania maturalne
Równania wielomianowe rozwiązywane przez rozkład na czynniki (podstawa) oraz nierówności wielomianowe metodą „wężyka”, z uwzględnieniem krotności pierwiastków (rozszerzenie).
Teoria
Równanie wielomianowe w postaci iloczynowej
Kluczowa zasada: iloczyn jest równy zero wtedy i tylko wtedy, gdy co najmniej jeden czynnik jest równy zero.
(x−2)(x+5)(2x−1)=0⟺x=2∨x=−5∨x=21.
Czynnik bez pierwiastków (np. x2+1) nie daje rozwiązań.
Sprowadzanie do postaci iloczynowej
Wyłączanie wspólnego czynnika: x3−9x=x(x2−9)=x(x−3)(x+3).
(R) Twierdzenie Bezouta i schemat Hornera: gdy powyższe nie działają: szukaj pierwiastków całkowitych wśród dzielników wyrazu wolnego.
Dzielenie przez wyrażenie z x
W równaniu x3=4x nie dziel przez x! Poprawnie: x3−4x=0⇒x(x−2)(x+2)=0⇒x∈{−2,0,2}.
Nierówności wielomianowe: metoda „wężyka”R
Przenieś wszystko na jedną stronę i rozłóż wielomian na czynniki.
Zaznacz pierwiastki na osi liczbowej.
Rysuj linię znaku od prawej strony: zaczynasz nad osią, gdy współczynnik przy najwyższej potędze jest dodatni (pod osią: gdy ujemny).
Przy pierwiastku nieparzystej krotności linia przechodzi przez oś, przy parzystej: odbija się (nie zmienia znaku).
Odczytaj przedziały nad osią (>0) lub pod osią (<0); przy ≥,≤ dołącz pierwiastki.
W(x) = (x + 2)(x − 1)²(x − 3): przy x = 1 (pierwiastek podwójny) wykres odbija się od osi, przy −2 i 3 przechodzi na drugą stronę.
Odczyt z „wężyka”
Dla W(x)=(x+2)(x−1)2(x−3): W(x)>0 dla x∈(−∞,−2)∪(3,+∞), W(x)<0 dla x∈(−2,1)∪(1,3), a W(x)≤0 dla x∈⟨−2,3⟩.
Na maturze
Podstawa: równanie wielomianowe stopnia 3 do rozwiązania grupowaniem (zadanie otwarte za 2–3 pkt). Rozszerzenie: nierówności wielomianowe, równania wymagające twierdzenia Bezouta, wielomiany z parametrem.
Wzory
Iloczyn równy zero
A⋅B⋅C=0⟺A=0∨B=0∨C=0
Podstawa rozwiązywania równań wielomianowych w postaci iloczynowej.
Grupowanie wyrazów
x3+ax2+bx+ab=(x+a)(x2+b)
Typowy układ współczynników, przy którym działa grupowanie.
Zmiana znaku przy pierwiastku
(x−a)k:knieparzyste⇒zmiana znaku
Przy pierwiastku krotności parzystej wielomian nie zmienia znaku („odbicie”).
Znak dla dużych x
sgnW(x)=sgnandlax→+∞
Od prawej strony wężyk zaczyna się nad osią, jeśli współczynnik przy najwyższej potędze jest dodatni.
Przykłady rozwiązane krok po kroku
Przykład 1
Rozwiąż równanie x3+2x2−9x−18=0.
Grupowanie:
x2(x+2)−9(x+2)=0⇒(x+2)(x2−9)=0⇒(x+2)(x−3)(x+3)=0.
Każdy czynnik przyrównujemy do zera:x=−2, x=3, x=−3.
Rozwiązania równania to miejsca zerowe wykresu lewej strony: −3, −2 i 3.
x∈{−3,−2,3}
Przykład 2
Rozwiąż nierówność x3−3x2−4x+12≥0.
Rozkład:x2(x−3)−4(x−3)=(x−3)(x2−4)=(x−3)(x−2)(x+2). Pierwiastki (wszystkie jednokrotne): −2,2,3. Współczynnik przy x3 dodatni: wężyk zaczyna od prawej nad osią.
xy−3−2−11234−6−5−4−3−2−1123456780−223
Znaki:(3,∞): +; (2,3): −; (−2,2): +; (−∞,−2): −.
x∈⟨−2,2⟩∪⟨3,+∞)
Zadania maturalne z rozwiązaniami
Zadanie 1 (1 pkt)
Zbiorem rozwiązań równania (x−2)(x+5)(2x−1)=0 jest
{−2,5,−1}
{2,−5,1}
{2,−5,21}
{−2,5,−21}
Odpowiedź: C
Rozwiązanie
x−2=0⇒x=2; x+5=0⇒x=−5; 2x−1=0⇒x=21.
Odpowiedź C
Zadanie 2 (1 pkt)
Równanie x(x2−4)(x2+1)=0 ma dokładnie
5 rozwiązań
3 rozwiązania
2 rozwiązania
1 rozwiązanie
Odpowiedź: B
Rozwiązanie
x=0, x=2, x=−2; czynnik x2+1 nie daje rozwiązań. Razem 3.
Odpowiedź B
Zadanie 3 (1 pkt)
Zbiorem rozwiązań równania x3−9x=0 jest
{−3,0,3}
{3}
{−3,3}
{0,9}
Odpowiedź: A
Rozwiązanie
x(x−3)(x+3)=0⇒x∈{−3,0,3}. (Odpowiedź C: skutek dzielenia przez x.)
(x+1)(x−2)(x+2)<0. Pierwiastki: −2,−1,2. Znaki od prawej: (2,∞)+, (−1,2)−, (−2,−1)+, (−∞,−2)−.
x∈(−∞,−2)∪(−1,2)
Zadanie 10 (3 pkt)
Rozwiąż nierówność (x−1)2(x+2)(x−4)≤0.
Odpowiedź: x∈⟨−2,4⟩
Rozwiązanie
Znaki od prawej (współczynnik przy x4 dodatni): (4,∞)+, (1,4)−, przy x=1 odbicie: (−2,1)−, (−∞,−2)+. ≤0: ⟨−2,1⟩∪⟨1,4⟩=⟨−2,4⟩ (liczba 1 też, bo W(1)=0).
x∈⟨−2,4⟩
Zadanie 11 (4 pkt)
Rozwiąż nierówność x3−7x+6≤0.
Odpowiedź: x∈(−∞,−3⟩∪⟨1,2⟩
Rozwiązanie
W(1)=1−7+6=0, Horner (współczynniki 1,0,−7,6; a=1): 1,1,−6,0, więc W(x)=(x−1)(x2+x−6)=(x−1)(x−2)(x+3). Pierwiastki: −3,1,2. Znaki od prawej: (2,∞)+, (1,2)−, (−3,1)+, (−∞,−3)−.