Dział 2. Wyrażenia algebraiczne

Wielomiany: teoria i zadania maturalne

Stopień, współczynniki i pierwiastki wielomianu, działania na wielomianach, rozkład na czynniki, a na rozszerzeniu: dzielenie wielomianów, schemat Hornera, twierdzenie o reszcie i twierdzenie Bezouta.

Teoria

Czym jest wielomian

Wielomian jednej zmiennej xx stopnia nn to wyrażenie

W(x)=anxn+an−1xn−1+…+a1x+a0,an≠0.W(x)=a_nx^n+a_{n-1}x^{n-1}+\ldots+a_1x+a_0,\qquad a_n\neq0.

Np. W(x)=−2x4+x2−7W(x)=-2x^4+x^2-7 ma stopień 44, a4=−2a_4=-2, wyraz wolny −7-7. Funkcja liniowa to wielomian stopnia 11, kwadratowa: stopnia 22.

Dwie szybkie wartości

W(0)=a0W(0)=a_0 (wyraz wolny), a W(1)=an+…+a1+a0W(1)=a_n+\ldots+a_1+a_0 (suma współczynników). Np. suma współczynników (x−2)5+3(x-2)^5+3 to W(1)=(−1)5+3=2W(1)=(-1)^5+3=2: bez rozwijania!

Działania na wielomianach

Pierwiastek wielomianu

Liczba aa jest pierwiastkiem wielomianu WW, gdy W(a)=0W(a)=0. Wielomian stopnia nn ma co najwyżej nn pierwiastków.

xy−4−3−2−1123−12−8−44812160W(x) = x³ − 7x + 6
Pierwiastki to miejsca zerowe wykresu: W(x)=x3−7x+6=(x−1)(x−2)(x+3)W(x)=x^3-7x+6=(x-1)(x-2)(x+3) przecina oś xx w punktach −3-3, 11 i 22. Ma stopień 33, więc więcej pierwiastków być nie może.

Rozkład wielomianu na czynniki

Cel: zapisać W(x)W(x) jako iloczyn czynników możliwie niskiego stopnia. Wtedy łatwo odczytać pierwiastki. Metody:

  1. Wyłączanie wspólnego czynnika: x3−4x=x(x2−4)=x(x−2)(x+2)x^3-4x=x(x^2-4)=x(x-2)(x+2).
  2. Grupowanie wyrazów:
x3−2x2−9x+18=x2(x−2)−9(x−2)=(x−2)(x2−9)=(x−2)(x−3)(x+3).x^3-2x^2-9x+18=x^2(x-2)-9(x-2)=(x-2)(x^2-9)=(x-2)(x-3)(x+3).
  1. Wzory skróconego mnożenia: x4−1=(x2−1)(x2+1)=(x−1)(x+1)(x2+1)x^4-1=(x^2-1)(x^2+1)=(x-1)(x+1)(x^2+1).
  2. Trójmian kwadratowy rozkładamy za pomocą Δ\Delta: ax2+bx+c=a(x−x1)(x−x2)ax^2+bx+c=a(x-x_1)(x-x_2) (gdy Δ≥0\Delta\ge0).
Czynnik nierozkładalny

Trójmian kwadratowy z Δ<0\Delta<0 (np. x2+1x^2+1, x2+x+1x^2+x+1) nie rozkłada się na czynniki liniowe i nie ma pierwiastków rzeczywistych.

Dzielenie wielomianów i schemat HorneraR

Dla wielomianów WW i P≠0P\neq0 istnieją jedyne QQ (iloraz) i RR (reszta) takie, że W(x)=P(x)⋅Q(x)+R(x)W(x)=P(x)\cdot Q(x)+R(x), gdzie stopień RR jest mniejszy od stopnia PP.
Dzielenie przez dwumian x−ax-a najszybciej wykonasz schematem Hornera: przepisz współczynniki, pierwszy sprowadź w dół, a potem kolejno „pomnóż przez aa i dodaj do następnego”. Dla (x3−4x2+x+6):(x−2)(x^3-4x^2+x+6):(x-2):

11−4-41166
a=2a=211−2-2−3-300

Iloraz: x2−2x−3x^2-2x-3, reszta: 00.

Twierdzenie o reszcie i twierdzenie BezoutaR

O reszcie: reszta z dzielenia W(x)W(x) przez (x−a)(x-a) jest równa W(a)W(a).
Bezout: liczba aa jest pierwiastkiem WW   ⟺  \iff W(x)W(x) jest podzielny przez (x−a)(x-a), czyli W(x)=(x−a)Q(x)W(x)=(x-a)Q(x).
Pierwiastki wymierne: jeśli współczynniki są całkowite, a ułamek nieskracalny pq\frac pq jest pierwiastkiem, to pp dzieli wyraz wolny a0a_0, a qq dzieli ana_n. W szczególności pierwiastki całkowite są dzielnikami wyrazu wolnego.
Krotność: aa jest pierwiastkiem kk-krotnym, gdy W(x)=(x−a)kQ(x)W(x)=(x-a)^kQ(x) i Q(a)≠0Q(a)\neq0.

Typowy schemat (rozszerzenie)R

Rozłóż W(x)=x3−7x+6W(x)=x^3-7x+6: dzielniki wyrazu wolnego 66: ±1,±2,±3,±6\pm1,\pm2,\pm3,\pm6. W(1)=1−7+6=0W(1)=1-7+6=0, więc W(x)=(x−1)(x2+x−6)=(x−1)(x−2)(x+3)W(x)=(x-1)(x^2+x-6)=(x-1)(x-2)(x+3).

Równość wielomianówR

Dwa wielomiany są równe wtedy i tylko wtedy, gdy mają ten sam stopień i równe współczynniki przy tych samych potęgach. Pozwala to wyznaczać nieznane współczynniki (porównujemy współczynniki).

Wzory

Postać ogólna wielomianu

W(x)=anxn+…+a1x+a0, an≠0W(x)=a_nx^n+\ldots+a_1x+a_0,\ a_n\neq0

nn: stopień, a0a_0: wyraz wolny.

Wartości szczególne

W(0)=a0,W(1)=∑aiW(0)=a_0,\qquad W(1)=\sum a_i

Wyraz wolny i suma wszystkich współczynników: bez rozwijania nawiasów.

Stopień iloczynu

deg⁡(W⋅P)=deg⁡W+deg⁡P\deg(W\cdot P)=\deg W+\deg P

Przy mnożeniu wielomianów stopnie się dodają.

Rozkład przez grupowanie

ax3+bx2+cx+d=x2(ax+b)+k(ax+b)ax^3+bx^2+cx+d=x^2(ax+b)+k(ax+b)

Działa, gdy po wyłączeniu czynników z par wyrazów w nawiasach zostaje to samo.

Rozkład trójmianu

ax2+bx+c=a(x−x1)(x−x2)ax^2+bx+c=a(x-x_1)(x-x_2)

Postać iloczynowa (gdy Δ≥0\Delta\ge0): pierwiastki x1,x2x_1,x_2 liczymy z delty.

Dzielenie z resztą

W(x)=P(x)⋅Q(x)+R(x), deg⁡R<deg⁡PW(x)=P(x)\cdot Q(x)+R(x),\ \deg R<\deg P

Ogólna postać dzielenia wielomianów.

Twierdzenie o reszcie

R=W(a) (dzielenie przez x−a)R=W(a)\ \text{(dzielenie przez } x-a)

Resztę z dzielenia przez x−ax-a dostajesz, wstawiając aa do wielomianu.

Twierdzenie Bezouta

W(a)=0  ⟺  (x−a)∣W(x)W(a)=0\iff (x-a)\mid W(x)

Znając pierwiastek, możesz „wyciągnąć” czynnik (x−a)(x-a) i obniżyć stopień wielomianu.

Pierwiastki wymierne

pq: p∣a0, q∣an\frac pq:\ p\mid a_0,\ q\mid a_n

Kandydaci na pierwiastki wymierne wielomianu o współczynnikach całkowitych.

Przykłady rozwiązane krok po kroku

Przykład 1

Rozłóż wielomian W(x)=x3−2x2−9x+18W(x)=x^3-2x^2-9x+18 na czynniki liniowe i podaj jego pierwiastki.

Grupujemy po dwa wyrazy:

W(x)=(x3−2x2)+(−9x+18)=x2(x−2)−9(x−2).W(x)=(x^3-2x^2)+(-9x+18)=x^2(x-2)-9(x-2).

W obu częściach jest czynnik (x−2)(x-2), wyłączamy go:

W(x)=(x−2)(x2−9)=(x−2)(x−3)(x+3).W(x)=(x-2)(x^2-9)=(x-2)(x-3)(x+3).
xy−4−3−2−11234−8816240W(x)
Wykres W(x)=(x−2)(x−3)(x+3)W(x)=(x-2)(x-3)(x+3) przecina oś xx dokładnie w pierwiastkach −3-3, 22 i 33.

Iloczyn jest zerem, gdy któryś czynnik jest zerem.

W(x)=(x−2)(x−3)(x+3)W(x)=(x-2)(x-3)(x+3); pierwiastki: 2, 3, −32,\ 3,\ -3.

Przykład 2

Rozłóż wielomian W(x)=x3−4x2+x+6W(x)=x^3-4x^2+x+6 na czynniki.

Krok 1: kandydaci na pierwiastki całkowite: dzielniki wyrazu wolnego 66: ±1,±2,±3,±6\pm1,\pm2,\pm3,\pm6.
Krok 2: sprawdzamy: W(1)=1−4+1+6=4≠0W(1)=1-4+1+6=4\neq0; W(−1)=−1−4−1+6=0W(-1)=-1-4-1+6=0 ✓.
Krok 3: dzielimy przez (x+1)(x+1) schematem Hornera (a=−1a=-1):

11−4-41166
a=−1a=-111−5-56600

Iloraz: x2−5x+6x^2-5x+6. Krok 4: x2−5x+6=(x−2)(x−3)x^2-5x+6=(x-2)(x-3).

W(x)=(x+1)(x−2)(x−3)W(x)=(x+1)(x-2)(x-3)

Zadania maturalne z rozwiązaniami

Zadanie 1 (1 pkt)

Stopień wielomianu W(x)=(2x3−1)(x2+3x)W(x)=(2x^3-1)(x^2+3x) jest równy

  1. 66
  2. 55
  3. 33
  4. 22

Odpowiedź: B

Rozwiązanie

2x3⋅x2=2x52x^3\cdot x^2=2x^5, więc stopień to 3+2=53+2=5.

Odpowiedź B: 55

Zadanie 2 (1 pkt)

Suma wszystkich współczynników wielomianu W(x)=(x−2)5+3W(x)=(x-2)^5+3 jest równa

  1. −29-29
  2. 33
  3. 22
  4. 3535

Odpowiedź: C

Rozwiązanie

W(1)=(1−2)5+3=−1+3=2W(1)=(1-2)^5+3=-1+3=2. (−29=W(0)-29=W(0) to wyraz wolny: pułapka.)

Odpowiedź C: 22

Zadanie 3 (1 pkt)

Dane są wielomiany W(x)=x3−3x+2W(x)=x^3-3x+2 i P(x)=x2+xP(x)=x^2+x. Wielomian W(x)−P(x)W(x)-P(x) jest równy

  1. x3−x2−4x+2x^3-x^2-4x+2
  2. x3+x2−2x+2x^3+x^2-2x+2
  3. x3−x2−2x+2x^3-x^2-2x+2
  4. x3−4x2+2x^3-4x^2+2

Odpowiedź: A

Rozwiązanie

Odejmując wielomian, zmieniamy znak każdego jego wyrazu (minus przed nawiasem):

W(x)−P(x)=x3−3x+2−(x2+x)=x3−3x+2−x2−x.W(x)-P(x)=x^3-3x+2-(x^2+x)=x^3-3x+2-x^2-x.

Porządkujemy od najwyższej potęgi i łączymy wyrazy z xx: −3x−x=−4x-3x-x=-4x.

=x3−x2−4x+2.=x^3-x^2-4x+2.

Pułapka: odejmujemy też xx, nie tylko x2x^2.

Odpowiedź A

Zadanie 4 (1 pkt)

Wielomian x3−4xx^3-4x po rozłożeniu na czynniki ma postać

  1. x(x−4)x(x-4)
  2. x(x−2)2x(x-2)^2
  3. (x2−2)(x+2)(x^2-2)(x+2)
  4. x(x−2)(x+2)x(x-2)(x+2)

Odpowiedź: D

Rozwiązanie

Krok 1: wyłączamy wspólny czynnik xx przed nawias:

x3−4x=x(x2−4).x^3-4x=x(x^2-4).

Krok 2: x2−4x^2-4 to różnica kwadratów x2−22=(x−2)(x+2)x^2-2^2=(x-2)(x+2):

x3−4x=x(x−2)(x+2).x^3-4x=x(x-2)(x+2).

Sprawdzenie: wymnażając z powrotem, dostajemy x(x2−4)=x3−4xx(x^2-4)=x^3-4x.

Odpowiedź D

Zadanie 5 (2 pkt)

Rozłóż wielomian W(x)=2x3+3x2−8x−12W(x)=2x^3+3x^2-8x-12 na czynniki liniowe.

Odpowiedź: (2x+3)(x−2)(x+2)(2x+3)(x-2)(x+2)

Rozwiązanie

W(x)=x2(2x+3)−4(2x+3)=(2x+3)(x2−4)=(2x+3)(x−2)(x+2)W(x)=x^2(2x+3)-4(2x+3)=(2x+3)(x^2-4)=(2x+3)(x-2)(x+2).
Pierwiastki: −32, 2, −2-\frac32,\ 2,\ -2.

W(x)=(2x+3)(x−2)(x+2)W(x)=(2x+3)(x-2)(x+2)

Zadanie 6 (1 pkt)

Liczba 33 jest pierwiastkiem wielomianu W(x)=x3−ax−6W(x)=x^3-ax-6. Wtedy

  1. a=9a=9
  2. a=3a=3
  3. a=11a=11
  4. a=7a=7

Odpowiedź: D

Rozwiązanie

Liczba 33 jest pierwiastkiem, czyli W(3)=0W(3)=0. Podstawiamy x=3x=3:

W(3)=33−a⋅3−6=27−3a−6=21−3a.W(3)=3^3-a\cdot3-6=27-3a-6=21-3a.

Przyrównujemy do zera i wyznaczamy aa:

21−3a=0,3a=21,a=7.21-3a=0,\qquad 3a=21,\qquad a=7.
Odpowiedź D: a=7a=7

Zadanie 7 (2 pkt)

Wielomian W(x)=x3+ax2+bx−6W(x)=x^3+ax^2+bx-6 ma pierwiastki 11 i 22. Wyznacz aa i bb, a następnie trzeci pierwiastek.

Odpowiedź: a=−6a=-6, b=11b=11; trzeci pierwiastek: 33

Rozwiązanie

W(1)=1+a+b−6=0⇒a+b=5W(1)=1+a+b-6=0\Rightarrow a+b=5.
W(2)=8+4a+2b−6=0⇒4a+2b=−2⇒2a+b=−1W(2)=8+4a+2b-6=0\Rightarrow 4a+2b=-2\Rightarrow 2a+b=-1.
Odejmujemy: (2a+b)−(a+b)=−1−5⇒a=−6(2a+b)-(a+b)=-1-5\Rightarrow a=-6, więc b=11b=11.
W(x)=x3−6x2+11x−6W(x)=x^3-6x^2+11x-6. Ponieważ 11 i 22 są pierwiastkami: W(x)=(x−1)(x−2)(x−c)W(x)=(x-1)(x-2)(x-c); porównując wyrazy wolne: −1⋅(−2)⋅(−c)=−2c=−6⇒c=3-1\cdot(-2)\cdot(-c)=-2c=-6\Rightarrow c=3.

a=−6a=-6, b=11b=11, trzeci pierwiastek x=3x=3

Zadanie 8 (1 pkt)

Reszta z dzielenia wielomianu W(x)=x4−3x2+2x−1W(x)=x^4-3x^2+2x-1 przez dwumian x+1x+1 jest równa

  1. −1-1
  2. −5-5
  3. 11
  4. 55

Odpowiedź: B

Rozwiązanie

Reszta z dzielenia wielomianu przez dwumian x−ax-a to po prostu W(a)W(a) (twierdzenie o reszcie). Tu dzielimy przez x+1=x−(−1)x+1=x-(-1), więc a=−1a=-1.

Podstawiamy x=−1x=-1:

W(−1)=(−1)4−3⋅(−1)2+2⋅(−1)−1=1−3−2−1=−5.W(-1)=(-1)^4-3\cdot(-1)^2+2\cdot(-1)-1=1-3-2-1=-5.

Uwaga na znaki: (−1)4=1(-1)^4=1 i (−1)2=1(-1)^2=1, bo parzysta potęga liczby ujemnej jest dodatnia.

Odpowiedź B: −5-5

Zadanie 9 (2 pkt)

Rozłóż wielomian W(x)=x3−7x+6W(x)=x^3-7x+6 na czynniki liniowe.

Odpowiedź: (x−1)(x−2)(x+3)(x-1)(x-2)(x+3)

Rozwiązanie

Dzielniki 66: ±1,±2,±3,±6\pm1,\pm2,\pm3,\pm6. W(1)=1−7+6=0W(1)=1-7+6=0, więc (x−1)∣W(x-1)\mid W.
Horner dla współczynników 1, 0, −7, 61,\ 0,\ -7,\ 6 i a=1a=1: 1, 1, −6, 01,\ 1,\ -6,\ 0: iloraz x2+x−6x^2+x-6.
x2+x−6=(x−2)(x+3)x^2+x-6=(x-2)(x+3) (bo Δ=25\Delta=25, x=−1±52x=\frac{-1\pm5}{2}).

W(x)=(x−1)(x−2)(x+3)W(x)=(x-1)(x-2)(x+3)

Zadanie 10 (3 pkt)

Reszta z dzielenia wielomianu W(x)W(x) przez x−1x-1 jest równa 33, a reszta z dzielenia W(x)W(x) przez x+2x+2 jest równa −3-3. Wyznacz resztę z dzielenia W(x)W(x) przez (x−1)(x+2)(x-1)(x+2).

Odpowiedź: R(x)=2x+1R(x)=2x+1

Rozwiązanie

Reszta z dzielenia przez wielomian stopnia 22 ma stopień co najwyżej 11: W(x)=(x−1)(x+2)Q(x)+ax+bW(x)=(x-1)(x+2)Q(x)+ax+b.
Z twierdzenia o reszcie: W(1)=3W(1)=3 i W(−2)=−3W(-2)=-3. Wstawiamy (pierwszy składnik się zeruje):

a+b=3,−2a+b=−3.a+b=3,\qquad -2a+b=-3.

Odejmujemy: 3a=6⇒a=23a=6\Rightarrow a=2, b=1b=1.

Reszta: R(x)=2x+1R(x)=2x+1

Zadanie 11 (1 pkt)

Pierwiastkiem wielomianu W(x)=x3+5x2−2x−24W(x)=x^3+5x^2-2x-24 jest liczba

  1. −1-1
  2. 11
  3. 22
  4. 33

Odpowiedź: C

Rozwiązanie

W(−1)=−1+5+2−24=−18W(-1)=-1+5+2-24=-18, W(1)=1+5−2−24=−20W(1)=1+5-2-24=-20, W(2)=8+20−4−24=0W(2)=8+20-4-24=0 ✓, W(3)=27+45−6−24=42W(3)=27+45-6-24=42.

Odpowiedź C: 22

Zadanie 12 (2 pkt)

Wyznacz mm, dla którego wielomian W(x)=2x3−mx+3W(x)=2x^3-mx+3 jest podzielny przez dwumian x+1x+1. Dla wyznaczonego mm rozłóż WW na czynniki nierozkładalne.

Odpowiedź: m=−1m=-1; W(x)=(x+1)(2x2−2x+3)W(x)=(x+1)(2x^2-2x+3)

Rozwiązanie

W(−1)=−2+m+3=m+1=0⇒m=−1W(-1)=-2+m+3=m+1=0\Rightarrow m=-1, więc W(x)=2x3+x+3W(x)=2x^3+x+3.
Horner (a=−1a=-1) dla 2, 0, 1, 32,\ 0,\ 1,\ 3: 2, −2, 3, 02,\ -2,\ 3,\ 0: iloraz 2x2−2x+32x^2-2x+3.
Δ=4−24=−20<0\Delta=4-24=-20<0, więc trójmian jest nierozkładalny.

m=−1m=-1, W(x)=(x+1)(2x2−2x+3)W(x)=(x+1)(2x^2-2x+3)

Zadanie 13 (2 pkt)

Wyznacz liczby aa, bb, cc tak, aby wielomiany (x−2)(ax2+bx+c)(x-2)(ax^2+bx+c) i 2x3−3x2−3x+22x^3-3x^2-3x+2 były równe.

Odpowiedź: a=2a=2, b=1b=1, c=−1c=-1

Rozwiązanie

(x−2)(ax2+bx+c)=ax3+(b−2a)x2+(c−2b)x−2c(x-2)(ax^2+bx+c)=ax^3+(b-2a)x^2+(c-2b)x-2c.
Porównujemy: a=2a=2;  b−2a=−3⇒b=1\ b-2a=-3\Rightarrow b=1;  c−2b=−3⇒c=−1\ c-2b=-3\Rightarrow c=-1; kontrola: −2c=2-2c=2 ✓.

a=2a=2, b=1b=1, c=−1c=-1

Inne tematy: Wzory skróconego mnożenia i dowody algebraiczne · Wyrażenia wymierne